LOVE

Γράφει ο Ανώνυμος Ήταν εκείνο το πρώτο βλέμμα… το πρώτο χαμόγελο… το πρώτο, σχεδόν άβολο, άγγιγμα, που έκανε ακόμη και τον ήλιο να ξεπροβάλλει από έναν επίμονο, μουντό ουρανό. Ήταν…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Τώρα που καταλάγιασε ο θόρυβος, μπορείς να δεις καθαρά; Τώρα που δεν υπάρχει πια φωνή να σου ψιθυρίζει λόγια αγάπης, τώρα που τα χέρια μου δεν…

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Αχ αυτοί οι βάτραχοι!  Έχετε καθίσει ποτέ να σκεφτείτε πόσοι έχουν περάσει απ’ την ζωή μας;   Ναι! Καλά διαβάσετε, βάτραχοι… Όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε…

Γράφει ο Μιχάλης Στεφανίδης Ξέρεις ποια είναι η διαφορά μας; Εγώ ποτέ δεν έτρεξα μακριά. Εσύ, όμως, μια ζωή κρυβόσουν. Σου το είπα κάποτε, θυμάσαι; Το θάρρος δεν είναι να…

Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Κι όμως, με κοίταζες ακόμα μ’ εκείνο το βλέμμα. Το βλέμμα που κάποτε έκρυβε υποσχέσεις χωρίς λέξεις, που μιλούσε για «πάντα», χωρίς να χρειάζεται να ειπωθεί.…

Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Πολύ ωραία τα λόγια και οι εξηγήσεις, αλλά αν θες να αντιμετωπίζεις όλες τις πιθανές αντιδράσεις ενός ατόμου, μάθε να “ερμηνεύεις” τις σιωπές του.  Μια σιωπή,…

Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Δεν χρειάζεται να μου το πεις. Το βλέπω. Το νιώθω στον τρόπο που τεντώνεσαι κάθε φορά που πάω να σε αγγίξω. Στον τρόπο που κρατάς τις…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Κάποτε πίστευα πως όλοι αξίζουν τουλάχιστον μια τελευταία κουβέντα. Πίστευα ότι το σωστό είναι να εξηγείς, να αποχαιρετάς. Λάθος. Δεν το κατάλαβα νωρίς, αλλά δεν δικαιούνται…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έλα, πες μου μερικά ακόμα ψέματα. Πες μου πως δεν σε νοιάζει. Πες μου πως δεν με σκέφτεσαι, πως οι νύχτες σου είναι ήσυχες, πως οι…

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Σε θέλω κολασμενα και εσύ με παίζεις. Με παίζεις σε ένα παιχνίδι άνισο. Εγώ σου άνοιξα τα χαρτιά μου, ήμουν ξεκάθαρη και εσύ όλο μπρος πίσω.…