LOVE Archives - Page 133 of 1209 - LoveLetters

Ξεκλείδωσες μέρη μου που ούτε εγώ δεν ήξερα

Γράφει η Άννα Μαρκοπούλου Δεν το σκόπευα.Δεν το προγραμμάτισα.Δεν ήσουν ο στόχος, ούτε καν η σκέψη.Ήσουν απλώς εκεί.Κι εγώ απλώς περνούσα. Κι όμως… κάτι μέσα σου με αναγνώρισε.Όχι με φωνές.…

Είπες “γεια” κι άλλαξε ο κόσμος μου

Γράφει ο Δημήτρης Καραμάνος Είπες “γεια” απλά.Κι εγώ έπαψα να ζω όπως παλιά.Γιατί δεν ήταν απλό το “γεια” σου. Ήταν παγίδα, ήταν μαγνήτης, ήταν εκείνο το πρώτο δευτερόλεπτο που ξέρεις…

Εκείνη δεν έκανε ποτέ εκπτώσεις στην ψυχή της

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι είχε ένα σπίτι ανοιχτό. Σπιτικό για τους ανθρώπους της, καταφύγιο για τις επιλογές της.Με πόρτα ανοιχτή και πάντα γεμάτο μυρωδιές από βανίλια, καραμέλα, γαρδένια και…

LOVE

Δεν χρειάζεται ήχος για να νιώσεις κάτι βαθιά.

Φωτογραφίζει και Γράφει ο Μάνος Σαββίδης Δεν χρειάζεται ήχος για να νιώσεις κάτι βαθιά.Μια εικόνα αρκεί. Ένα παράθυρο ανοιχτό προς το έξω, και μια ψυχή κλειδωμένη στο μέσα. Το φως…

Είναι γενναίο το φεγγάρι που τολμά να είναι ροζ απόψε..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ησύχασε. Δεν υπάρχουν πολλά λόγια να πούμε τώρα. Είπαμε πολλά και οι λέξεις είναι λίγες και φτωχές για να μιλήσουμε γι’αυτά που μας κρατάνε δεμένους. Το…

Τα ψέματα που είπα στον εαυτό μου για να μη σε χάσω

Γράφει ο Μιχάλης Νικολάου Δεν σου είπα ποτέ πόσο πόνεσα.Ούτε πόσες φορές ένιωσα ξένη μέσα σε κάτι που έπρεπε να νιώθω δικό μου.Έκρυψα τις σιωπές σου κάτω απ’ τη λέξη…

Έγινες μάθημα, κι όχι από τα ωραία..

Γράφει ο Ανδρέας Φιλίδης Σε αγάπησα, ναι. Αλλά κυρίως έμαθα.Δεν το παίρνω πίσω. Σε αγάπησα.Με εκείνο το πείσμα που έχει κάποιος όταν πιστεύει πως “αυτή θα είναι αλλιώς”.Σε κοίταξα, και…

Όταν ήρθε η ώρα της αλήθειας, μίκρυνες.

Γράφει η Μαριάννα Αργυρίου Ήξερες να μιλάς.Να ντύνεις τα πάντα με μεγάλα «θα», με όρκους, με μέλλοντα χρόνους.Να υπογράφεις με το στόμα σου όλα όσα δεν άντεχες ούτε να προσπαθήσεις.Ήσουν…

LOVE

Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνει να μείνεις..

Γράφει η Ιωάννα Σταυροπούλου Δεν ήρθες από το πουθενά.Σε διάλεξα.Μέσα σε μια ζωή που είχε ήδη ρυθμούς, πληγές, ανθρώπους και απουσίες.Σε έβαλα μέσα της, προσεκτικά.Όχι γιατί ήθελα να γεμίσω κενά,αλλά…

Ό,τι δεν ειπώθηκε ποτέ, έπαψε να με αφορά

Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού Κουράστηκα να διαβάζω πίσω από τις λέξεις.Να ψάχνω νοήματα σε σιωπές.Να μεταφράζω παύσεις, βλέμματα και ύφος.Δεν παίζω πια το παιχνίδι του “το εννοούσε αλλά δεν μπορούσε…

Input your search keywords and press Enter.