LOVE Archives - Page 115 of 1199 - LoveLetters

Όταν φεύγει χωρίς εξήγηση, μένεις με όλες τις ερωτήσεις

Γράφει η Ράνια Σταθάκη Δεν πονάει μόνο το τέλος.Πονάει η σιωπή του.Το άδειο του βλέμμα, το «τίποτα» που δεν ειπώθηκε, το άξαφνο «φεύγω» που δεν συνοδεύτηκε ούτε από ένα «γιατί».…

LOVE

Όλες οι πόρτες στις σχέσεις, ανοίγουν από μέσα.

Γράφει η Κική Γ. Ποιος μπορεί να υποστηρίξει πως είναι τέλειος και ποιος μπορεί να εγγυηθεί το για πάντα; Το δύσκολο είναι να παλέψεις με τον εαυτό σου, ώστε με…

Αν σε ήθελε, θα το ήξερες.

Γράφει η Αγγελική Μεταξά Αν σε ήθελε, θα το ήξερες. Δεν θα ρωτούσες αν έκανε κάτι λάθος, αν είπες κάτι παραπάνω, αν περίμενες κάτι που δεν μπορούσε να σου δώσει.…

LOVE

Εμείς ρισκάραμε, και τον κερδίσαμε τον έρωτα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάποτε πρέπει κάποιος να ρισκάρει. Να μην υπολογίσει τις απώλειες. Εμείς το κάναμε. Και κερδίσαμε. Είμαστε η απόδειξη.Ότι ο έρωτας δεν είναι πάντα καταστροφή.Ότι δεν τελειώνουν…

LOVE

Δεν μας χάρισαν τίποτα. Τα φτιάξαμε όλα απ’ το μηδέν.

Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Δεν μας χάρισαν τίποτα.Ούτε εύκολες συνθήκες, ούτε σιγουριές, ούτε δρόμους στρωμένους.Και το “μαζί” μας, δεν ήταν ροζ σύννεφο. Ήταν πεζοδρόμιο. Ήταν σκαμπανέβασμα. Ήταν ιδρώτας. Το χτίσαμε…

Δεν ήμασταν ποτέ παραμύθι…

Γράφει η Ναταλία Αργυροπούλου Δεν ήταν τύχη.Δεν ήρθε εύκολα. Δεν έτυχε.Δεν ήταν απλώς σωστό timing ή συμπαντική συγκυρία. Ήταν πείσμα.Ήταν το “δεν φεύγω” όταν όλα φώναζαν “φύγε”.Ήταν το “θα το…

Το “μαζί” θέλει κόπο..

Γράφει ο Ανδρέας Φιλίδης Το “μαζί” δεν είναι λέξη.Είναι απόφαση.Κι αν με ρωτάς, δεν είναι για τους εύκολους. Ούτε για τους ρομαντικούς του καναπέ. Το “μαζί” ιδρώνει.Ξενυχτάει.Σκάβει να βρει άκρη…

Σε ένα συρτάρι με τα “αν” μου..

Γράφει η Ρένα Σταυροπούλου Κάθε βράδυ, πριν κοιμηθώ, σε βάζω στο ίδιο συρτάρι.Μαζί με όλα τα “αν” που δεν ειπώθηκαν.Αν είχαμε μιλήσει αλλιώς.Αν δεν είχες φύγει έτσι.Αν είχα κρατήσει λίγο…

loveletters

LOVE

Μην επιστρέψεις. Εδώ δεν σε χωράει πια ούτε η μνήμη.

Γράφει η Άννα Παπαϊωάννου Μην επιστρέψεις.Όχι γιατί σε μισώ.Ούτε γιατί σε ξέχασα.Αλλά γιατί για να ξαναμπείς, πρέπει να υπάρχεις ακόμα μέσα μου — κι αυτό, τελείωσε. Εδώ δεν σε χωράει…

Δεν πονάει που δεν είσαι. Πονάει που κάποτε ήσουν.

Γράφει η Μαργαρίτα Ζερβού Δεν είναι το τώρα που πονάει.Το τώρα είναι ήσυχο, άδειο, σιωπηλό.Το τώρα δεν έχει μάχες, δεν έχει σενάρια, δεν έχει σκιές. Το τότε πονάει. Που ήσουν.Που…

Input your search keywords and press Enter.