Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Ιδανικά
μόλις τελειώσει αυτή η μέρα
θα ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι του,
γυμνή,
με σώμα εκτεθειμένο
και απροκάλυπτο.
Τη φαντάζεται να γελάει
μες το σκοτάδι
και το σώμα της
να δονείται,
να πάλλεται,
ολόκληρο
και να τον καλεί.
Κι εκείνος να σκέφτεται
πόσο δυνατά
μπορεί να του σφίξει το κεφάλι
ανάμεσα στα πόδια της.
Ιδανικά
μόλις τελειώσει αυτή η μέρα
θα ήθελε να σχεδιάζει χάρτες
των διαδρομών τους
πάνω στις φλέβες
των ποδιών της,
και να της μιλάει
για πράγματα υγρά
και βρώμικα
χωρίς να ακούγεται
γλοιώδης.
Ιδανικά
μόλις τελειώσει αυτή η μέρα,
θα ήθελε να την φιλάει
παντού
μέχρι οι οργανισμοί τους να
ανταλλάξουν
το ολικό οξυγόνο τους.
Ιδανικά
μόλις τελειώσει αυτή η μέρα
θα ήθελε να τη νιώσει
αιώνια δικιά του.
