Blog

Γράφει η Μαρία Κοψιδά

Μάζεψέ τα και φύγε!
Μη διστάσεις και μην κοιτάξεις πίσω.
Πάρτα όλα! Δεν θέλω αργότερα να βρεις τη γνωστή  δικαιολογία ότι κάτι ξέχασες και να έρθεις ένα απόγευμα να μου ταράξεις την ηρεμία.

Φύγε!
Γιατί αν μείνεις λίγο ακόμα θα το μετανιώσω και δε θα σε αφήνω να φύγεις.
Το λυπηρό δεν είναι που δεν μπορείς να δώσεις, το λυπηρό είναι που δεν έμαθες να δέχεσαι.

Αυτό που είναι άξιο περιφρόνησης είναι ότι δεν θα βρεις ποτέ κάτι μέσα σου -έστω κάτι λίγο, κάτι μικρό- ώστε να μπορέσεις απλόχερα και με την καρδία σου να το δώσεις κάπου.

Είσαι ο άνθρωπος παράσιτο, για να έχει νόημα η ζωή σου προσκολλάσαι πάνω στον ξενιστή σου για όσο εσύ θες ή βολεύεσαι ή για  όσο τέλος πάντων το γουστάρει η καρδούλα σου, του ρουφάς τη ζωή, του παίρνεις ό,τι έχει και ενδεχομένως ό,τι χρειάζεται γιατί εσύ, από μόνος, σου δεν έχεις τίποτα δικό σου και στην προσπάθεια σου να αποκομίσεις όσο το δυνατόν περισσότερα από τον ξενιστή σου γίνεσαι ακόμα πιο μικρός, ακόμα πιο ανθρωπάκι.

Φύγε! Εγώ παράσιτα στη ζωή μου δε θέλω.
Εφόσον επέλεξες τον εύκολο δρόμο, μη κοιτάξεις πίσω σου.
Γιατί ενώ θα σε βλέπω να φεύγεις θα καταλάβω πως τελικά έκανα λάθος που δεν σε έδιωχνα εγώ νωρίτερα.
Θα καταλάβω πως το να χαραμίζεις το χρόνο σου με άδειους ανθρώπους κάνει εσένα τον ίδιο να αδειάζεις κάθε μέρα.

Φύγε λοιπόν!
Όσο δύσκολο και να μου είναι εγώ θα αντέξω, θα βουτήξω τον εαυτό μου στην αυτοπεποίθηση και θα συλλέξω πάλι όλα αυτά που μου πήρες, θα συναρμολογήσω πάλι όλα εκείνα τα σημαντικά που έχω μέσα μου και θα μπορώ και πάλι να μοιραστώ, να μοιραστώ όχι να παραχωρήσω.

Μπορεί να σου έδωσα πολλά αλλά τα πιο σημαντικά τα κράτησα για μένα γιατί θέλω να με κοιτάζω στον καθρέφτη και να βλέπω τη ψυχή μου να λάμπει, γιατί απο αυτή όχι απλά δεν πήρες, ούτε καν άγγιξες ένα μικρό κομματάκι της.

Φύγε!
Τα πιο σημαντικά τα κράτησα για τον εαυτό μου, για την πάρτυ μου και δε χωράνε στο μικρόκοσμό σου.

Δε θα με ορίζεις
Δε θα με σπαταλάς
Δε θα με χαραμίζεις
Δε θα με αλλοιώνεις
Οχι. Δε θα σε αφήσω.

Είμαι αυτή που έχω μέσα μου ένα κόσμο ολόκληρο και που ποτέ δεν θα τον δεις με τα ψεύτικα μάτια σου.