Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής.
Για κείνη τη γυναίκα με τη μαστεκτομή,
για κείνη που έχει κινητική αναπηρία,
για κείνη που μεγαλώνει παιδί με αναπηρία,
για κείνη που γέννησε ένα τέτοιο παιδί και το έχασε.
Για κείνη τη γυναίκα που έχασε τα μαλλιά της στο λευκό κελί της Χημειοθεραπείας,
για κείνη που πολεμάει ακόμη αυτόν το “δαίμονα”,
για κείνη που επιμένει στην εξωσωματική,
για κείνη που επιμένει να λέει πως τα παιδιά είναι ο διαυγής καθρέφτης μας.
Για κείνη τη γυναίκα που γεννιέται σε καθεστώς ομηρίας,
για κείνη που εκπορνεύεται πριν ακόμη ενηλικιωθεί,
για κείνη που υποβάλλεται σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων,
για κείνη που “ΠΩΛΕΙΤΑΙ” σαν χρηστικό αντικείμενο για τις ορέξεις αρρωστημένων “αντρικών” μυαλών και θυσιάζεται στον βωμό της αντρικής σεξουαλικής διαστροφής.
Για κείνη τη γυναίκα που σπάει την ανισόρροπη δόμηση της κοινωνίας στην οποία ζεί,
για κείνη που ορθώνει το ανάστημά της ενάντια στην αδικία,
για κείνη που αντιστέκεται με οποιοδήποτε κόστος μπροστά στην “πανδημία” της βίας,
για κείνη που οραματίζεται την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων.
Για κείνη τη ΓΥΝΑΙΚΑ!
Χρόνια σας πολλά!
