Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Οι άνθρωποι πολύ εύκολα δικαιολογούν τον εαυτό τους για την κατάντια τους, αλλά όταν η κατάντια δεν έχει το δικό τους όνομα απορούν.
Πώς γίνεται να το κάνουν αυτό; αναρωτιούνται..
Το δικό μας έχει άλλοθι, του αλλουνού δεν έχει.
Και να σου πω γιατί δεν έχει;
Γιατί η κατάντια “μας” πρέπει να αισθάνεται και λίγο ψηλότερη απ’του άλλου για να μπορεί να επιβιώνει.
Θέλω να αισθάνομαι ότι είσαι χάλια για να μπορεί το χάλι μου να επιπλέει.
Θέλω να αισθάνομαι ότι είσαι λάθος για να μπορεί το λάθος μου να επιβεβαιώνεται σαν λιγότερο λάθος.
Μην απορείς λοιπόν.
Η σφαγή έρχεται από μέσα μας πρώτα!
Έχεις πολλά ακόμη να μάθεις..
Έχεις να μάθεις ότι ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του διαχειρίζεται την ζωή του διαφορετικά.
Κάποιος φορές μπορεί να περάσει τον ίδιο δρόμο πολλές φορές για να μάθει το μήνυμα που έχει να του δώσει.
Μην τον κρίνεις γι’αυτό, γιατί αυτό συνέβη και σε σένα πολλές φορές και ίσως δεν το πήρες χαμπάρι.
Κοίτα την ζωή σου, κοίτα τον δρόμο σου και αναρωτήσου μόνο για τα δικά σου πεπραγμένα, όχι των άλλων.
Μην ασχολείσαι με το τι έκανε ο ένας και ο άλλος, παρά μονάχα ο εαυτός σου.
Μόνο έτσι θα καλυτερεύσεις την ζωή σου, τον εαυτό σου και την Ιστορία σου.
Κοιτώντας βαθιά μέσα σου.
