Γράφει η Μαρία Κυπραίου
Χρωστάς στον εαυτό σου μια αλλαγή. Χρωστάς στην ψυχή σου κάτι νέο που θα σε ανανεώσει ρε παιδί μου και θα σε κάνει να σε αγαπήσεις. Χρωστάς μια αλλαγή τόσο μεγάλη που όταν θα αντικρίσεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη δεν θα σε αναγνωρίσεις. Εκείνη την αλλαγή που θα κάνει τους πάντες να παραμιλάνε στο πέρασμα σου, όχι απαραίτητα για την ομορφιά σου, αλλά για την αυτοπεποίθηση σου, τον τρόπο που στέκεσαι και το ήθος σου, για το πείσμα και τον εγωισμό σου, που κατάφερες κάτι τόσο μεγάλο.
Χρωστάς στο μέσα σου έναν έρωτα, από κείνους του αλλιώτικους, τους παλαβούς, τους μοναδικούς, τους ανεξάρτητους. Εκείνους που σε κάνουν να γεννιέσαι από τις στάχτες σου, να νιώθεις ξανά, να πεθαίνεις για ένα άγγιγμα, να ζεις. Χρωστάς στον εαυτό σου μια αλήθεια. Τόσο ειλικρινή, τόσο αληθινή που θα σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί την έκρυβες τόσο καιρό και δεν την άφηνες να ξεχυθεί και να σε παρασύρει. Να μπορείς να δεις τα πράγματα όπως έχουν και όχι όπως πίστευες.Χρωστάς επίσης μια εντιμότητα, μια ψυχή αντρίκια που δεν λυγίζει στις δυσκολίες και μια συνειδητοποίηση του ποιος θες να γίνεις, ποιος θες να είσαι από εδώ και πέρα.
Χρωστάς. Ναι, χρωστάς. Και έρωτες και φιλιά και χάδια μα πιο πολύ αλήθειες. Αλήθειες από εκείνες που το μυαλό ξεχνά σε μια άκρη γιατί φοβάται να ανασύρει. Χρωστάς έναν εαυτό πιο αληθινό και πιο ευχάριστο. Και μια ανάμνηση, ναι , από εκείνες που σε κάνουν να γελάς και δεν σε πονάνε πια στη θύμισή τους. Χρωστάς στον εαυτό σου έναν άνθρωπο που ξέρει ποιος είναι και τι ακριβώς θέλει. Έναν άνθρωπο που θα κοιτάς στον καθρέπτη και θα τον αγαπάς πιο πολύ από ποτέ. Και το κυριότερο, να θυμάσαι πάντα πως κάθε μέρα που περνά χρωστάς σε εσένα στην καλύτερη σου εκδοχή.
