Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης
Ξέρεις τι είναι Χριστούγεννα; Δεν είναι τα φώτα, τα στολίδια, ούτε τα τραπέζια γεμάτα φαγητά. Είναι να βρίσκεσαι εκεί που ανήκεις. Να κοιτάς γύρω σου και να ξέρεις ότι αυτοί που έχεις δίπλα σου δεν θέλουν τίποτα περισσότερο από το να είσαι εσύ. Όχι αυτό που δείχνεις, ούτε αυτό που περιμένουν οι άλλοι. Απλά εσύ.
Κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Οι άνθρωποι λένε πολλά, υπόσχονται περισσότερα, αλλά στο τέλος, λίγοι είναι αυτοί που μένουν. Γι’ αυτό, όταν βρεις το σωστό καταφύγιο, κράτα το γερά. Είναι εκείνο το μέρος, ή καλύτερα, εκείνος ο άνθρωπος, που σου ανοίγει την πόρτα χωρίς να χρειάζεται εξηγήσεις. Που σου λέει: «Εδώ, είσαι ευπρόσδεκτος. Είτε φέρνεις χαρές, είτε κουβαλάς βάρη».
Και τα Χριστούγεννα, όλα αυτά γίνονται πιο ξεκάθαρα. Όλοι λένε για αγάπη, για δώρα, για ευχές, αλλά ξέρεις τι πραγματικά αξίζει; Το να σε κοιτάει κάποιος και να σου λέει: «Είσαι εντάξει όπως είσαι». Όχι γιατί είναι υποχρεωμένος, αλλά γιατί το νιώθει.
Ο έρωτας, όταν είναι πραγματικός, είναι αυτός ο τόπος. Είναι το σπίτι σου. Είναι να ξέρεις ότι μπορείς να γυρίσεις πίσω μετά από μια κακή μέρα, και δεν χρειάζεται να προσποιηθείς τίποτα. Είναι να τσουγκρίζεις ένα ποτήρι κρασί, να γελάς χωρίς λόγο, να ακούς εκείνο το «είμαι εδώ» που δεν χρειάζεται πολλά λόγια για να το πιστέψεις.
Σκέψου το. Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια, μουσική να παίζει απαλά στο βάθος, και αυτός ή αυτή που έχεις δίπλα σου να είναι το μοναδικό φως που χρειάζεσαι. Όχι γιατί τα έχεις όλα λυμένα, αλλά γιατί ξέρεις ότι μαζί μπορείτε να αντέξετε τα πάντα.
Μην σπαταλάς χρόνο με ανθρώπους που χρειάζονται να πειστούν για το ποιος είσαι. Μείνε εκεί που δεν χρειάζεται να εξηγείς, να αποδεικνύεις, να πείθεις. Το σωστό καταφύγιο δεν είναι απλώς ένα μέρος. Είναι μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα που σου λέει «ανήκεις εδώ».
Αυτό είναι το δώρο. Να ξέρεις ότι έχεις βρει το μέρος σου, τον άνθρωπό σου, την αλήθεια σου. Και να το γιορτάζεις. Όχι μόνο τα Χριστούγεννα, αλλά κάθε μέρα. Γιατί τίποτα δεν συγκρίνεται με το να είσαι εκεί που πραγματικά ανήκεις.
