Γράφει η Ελένη Σάββα
Εκείνο το πρωί, δυσκολεύτηκες να βρεις τον ήλιο. Δεν έμπαινε φως από πουθενά! Γιατί; Γιατί έχεις το παράθυρο κλειστό, κλειδαμπαρομένο, και τις κουρτίνες σου τις άσπρες τραβηγμένες. Έψαχνες ήλιο, ενώ τον έκρυβες!
Ύστερα πήρες την απόφαση. Άνοιξες τις κουρτίνες, το παράθυρο. Και απογοητεύτηκες. Γιατί έξω, ήταν μια βροχερή, μουντή μέρα. Κάθισες κάτω εξαντλημένος και ξεφύσησες.
Αυτό που δεν ήξερες, είναι ότι οι όμορφες μέρες, είναι όμορφες ακόμα και με κλειστά παράθυρα, ακόμα και με μπόρες, με θύελλες. Επειδή όλα ξεκινούν κι αρχίζουν από το μυαλό σου, γι’αυτό. Επειδή η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα που φτιάχνεις μόνος, ολομόναχος, γι’αυτό.
Ο ήλιος είναι διακοσμητικός! Ο πραγματικός ήλιος είναι μέσα σου. Στην καρδιά και το μυαλό σου. Θέλει απλά λίγη ενέργεια για να λάμψει, θέλει λίγη προσπάθεια εκ μέρους σου. Όλα τα καλά θέλουν λίγο κόπο για να γίνουν, έτσι δεν είναι;
Ό,τι κι αν έγινε, ξύπνα το πρωί και φόρεσε ένα χαμόγελο. Δεν είναι ανάγκη να είναι τεράστιο αν δυσκολεύεσαι. Αλλά χαμογέλα. Θα δεις ότι θα βρεις πιο εύκολα τον ήλιο, ίσως και καμιά πεταλούδα.
Δημιούργησε τη χαρά και τη ζωή σου. Είναι στα χέρια σου. Μόνο στα δικά σου χέρια!
