Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη
Είναι προνόμιο των λίγων αυτό το σπάνιο χαμόγελο. Είναι μια σκέψη ευχάριστη, που σου βγαίνει προς τα έξω και μπορείς να επικοινωνήσεις με τον κόσμο. Ένα χαμόγελο δε ζητά τίποτα, μόνο προσφέρει τόσο σε σένα όσο και στους άλλους.
Σου προσφέρει τη δύναμη που χρειάζεσαι, για να είσαι θέση να αντιμετωπίζεις τα εμπόδια, που σου στέλνει στο δρόμο η ζωή. Σου προσφέρει το κύρος, που είναι ιδιότητα των λίγων σε μια σκληρή και γεμάτη αντιφάσεις κοινωνία. Ένας άνθρωπος με χαμόγελο σου ξεγυμνώνει την ψυχή του. Δείχνει τα χρώματα, που χορεύει ο παλμός της καρδιάς του. Είναι οι λέξεις, που δεν έχουν βρει το θάρρος να φτάσουν στα χείλη, που γίνονται έκφραση, σαν μια σιωπηρή και ατέρμονη τρικυμία.
Μια τρικυμία που έχει πολλά να σου δώσει, γιατί θέλει να σου μιλήσει ειλικρινά, χωρίς περιστροφές και ανούσιες φιλοδοξίες. Να είσαι πάντα εκεί σε όποιο ξεχωριστό άτομο σού χαμογελά, γιατί το γέλιο θέλει μεράκι. Είναι μια τέχνη αυθόρμητη που δε μπορείς να τη καλλιεργήσεις, πηγάζει απ’ το μέσα σου και αναβλύζει χαρά, αγάπη και αισιοδοξία.
Δε σημαίνει πως όποιος χαμογελά δεν πονάει. Ο πόνος πάντα υπάρχει και είναι ανθρώπινος. Είναι ένα χαρτί που στάνταρ χωρίς να το επιδιώξεις θα φτάσει στο χέρι σου. Είσαι εκεί και πονάς, καμιά φορά ξεσπάς σε λυγμούς και δάκρυα τρέχουν χωρίς να θες να φτάσουν στα χείλη. Και όμως, αν μπορείς να ξεκλέψεις ένα χαμόγελο, έστω και δειλό, πάνω στα χείλη είσαι ήρωας. Και μιλάμε για ήρωα όχι τύπου καρτούν. Μιλάμε για ήρωα βιοπαλαιστή, πρόσωπο υπαρκτό, που μπορεί να κερδίζει τις μάχες, να προσφέρει χαρά μέσα στη θλίψη και να κάνει τον κόσμο πιο όμορφο από χθες.
Έτσι, μπορεί και κοιμάται ήσυχος τις νύχτες, ξέροντας πως έδωσε την προσωπική του ημερήσια μάχη και βγήκε νικητής. Με το χαμόγελό του ξεπέρασε τα όριά του και τα άτομα που έχει γύρω του τα κάνει να νιώθουν ασφάλεια, πίστη πως σε τούτο τον κόσμο που ολοένα αλλάζει, υπάρχει ακόμα ανθρωπιά, δύναμη στις απλές πράξεις και μια αξία επονομαζόμενη «φιλία».
