Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Ανθρωπο που σου έχει σταθεί και σε έχει βοηθήσει στη ζωή σου χωρίς να είχε να κερδίσει κάτι από εσένα, μην τον ξεχάσεις ποτέ! Να τον έχεις σε μια ξεχωριστή θέση μέσα στην καρδιά σου και να τον νοιάζεσαι συχνά με ένα μήνυμα ή ένα τηλέφωνο. Σε μια εποχή που όλοι αποσκοπούν να πάρουν και όχι να δώσουν, οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν μια ακτίνα φωτός στο σκοτάδι της υποκρισίας και της ψευτιάς που μας περιβάλλει.
Έχουμε την τάση να μένουμε προσκολλημένοι σε άτομα που μας εκμεταλλεύονται, χωρίς να δείχνουν ίχνος κατανόησης σε ό,τι πρόβλημα αντιμετωπίζουμε, και δεν είναι πρόθυμοι να μας βοηθήσουν. Αντίθετα, εμείς πάντα είμαστε εκεί για αυτούς πριν καν το ζητήσουν. Στη ζωή σου πρέπει να μάθεις να εκτιμάς τους ανθρώπους που σε βοήθησαν, σου στάθηκαν στη λύπη και ήταν παρόντες στη χαρά σου. Αυτούς τους ανθρώπους που χαίρονται με τη χαρά σου και λυπούνται με τη λύπη σου.
Σταμάτα να ασχολείσαι με όσους πήραν από εσένα αλλά δεν έδωσαν. Σταμάτα επιτέλους να τρέχεις πίσω από άτομα που δεν αξίζουν ούτε ένα βλέμμα σου. Μάθε να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό, το αληθινό από το ψεύτικο και προσπάθησε να φέρεσαι δίκαια στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα σου κι ήταν πρόθυμοι να σου προσφέρουν το χέρι τους για να σε βοηθήσουν. Άτομα που θεωρούμε δεδομένα, συνήθως τα αγνοούμε και ασχολούμαστε με αυτούς που φέρονται ως αρπακτικά!
Το να μάθεις να εκτιμάς είναι αξία ανεκτίμητη! Το οφείλεις πρώτα στον εαυτό σου, τον οποίο πρέπει να σέβεσαι και να τον περιβάλλεις από άτομα που αξίζουν, και ύστερα σε εκείνους τους ξεχωριστούς ανθρώπους που ένα βλέμμα τους μονάχα όχι μόνο ήταν ικανό να σε καθησυχάσει, αλλά το απέδειξαν και με τις πράξεις τους. Εκτίμησε τους αληθινούς φίλους, τους ανθρώπους που χωρίς αντάλλαγμα σου προσέφεραν την υποστήριξη και την αγάπη τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σπάνιοι και πολύτιμοι, και αξίζουν να τους κρατάς κοντά σου με όλη σου την καρδιά.
