Γράφει η Μαρία Αρφαρά
H καλοσύνη είναι μια αρετή που λίγοι άνθρωποι έχουν. Η μειοψηφία αυτή των ανθρώπων συχνά πέφτει θύματα εκμετάλλευσης. Μην νομίζετε ότι δεν το καταλαβαίνουν.
Η αγνή ψυχή τους όμως έχει πολλά αποθέματα υπομονής , συμπόνιας και πίστης πως οι συνάνθρωποι τους θα αλλάξουν και θα εκτιμήσουν κάποια στιγμή όλα όσα προσφέρουν. Ανέχονται ξεσπάσματα, προσβολές, χωρίς να αντιδρούν. Η ψυχή τους μόνο γνωρίζει πως αισθάνονται. Υποφέρουν σιωπηλά με τα τραύματα της ψυχής τους να προστίθενται το ένα μετά το άλλο. Τι γίνεται όμως όταν το καλό παιδί επαναστατήσει;
Όσο ανοχή κι αν έχει κάποια στιγμή θα αντιδράσει απέναντι στο συνεχές άδικο το οποίο θα αποκαλύψει ένα άλλο πρόσωπο. Αυτό που δεν γνώριζες ότι υπάρχει. Το πρόσωπο εκείνο που κουράστηκε να προσφέρει και να προσπαθεί χωρίς καμία ανταπόκριση.
Θα ακούσεις από το στόμα του αλήθειες τις οποίες ποτέ δεν περίμενες πως θα ξεστομίσει. Το ότι είναι καλός αυτό αυτόματα δεν σημαίνει πως είναι χαζός όπως η πλειοψηφία του κόσμου νομίζει. Θα εκτοξεύσει τα πείρα του εναντίων σου με μάτια που ξεχειλίζουν την οργή και την αγανάκτηση προς το πρόσωπό σου.
Κι αφού σου πει όλα όσα έχει μέσα στην ψυχή του, θα αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά , χωρίς ίχνος ντροπής. Άλλωστε εσύ θα πρέπει να ντρέπεσαι που δεν εκτίμησες και εκμεταλλεύτηκες όλα όσα σου πρόσφερε. Και πίστεψέ με αν θελήσεις να τον δεις ξανά ή να τον ακούσεις δεν πρόκειται να το καταφέρεις ποτέ! Από την στιγμή που επαναστάτησε σημαίνει πως αυτόματα σε διέγραψε από τη ζωή του. Κακία δεν πρόκειται ποτέ να κρατήσει στην καρδιά του για σένα όπως για κανέναν άλλωστε.
Χώρος για κακία δεν υπάρχει πάρα μόνο για αγάπη. Το πάθημά του δεν θα αποτελέσει μάθημα, θα κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά γιατί έχει την ανάγκη να προσφέρει και να δίνει χαρά! Κάποια στιγμή όμως θα ανταμειφθεί γιατί ότι καλό ή κακό κάνουμε στη ζωή μας, πάντα επιστρέφει με πολλού τρόπους.
