Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη
Έμαθα πως η ευτυχία δεν είναι άπιαστη.
Έμαθα πως η ευτυχία είναι γήινη και έχει χαράξει πάνω της το όνομα σου..
Έμαθα πως η ευτυχία σου είναι προσωπική υπόθεση και μην τη χαραμίσεις ποτέ σου για κανέναν.
Θέλει κότσια και υπομονή για να τη χτίσεις. Χρειάζεται λιθαράκι λιθαράκι να τη τοποθετήσεις ευλαβικά στο βάθρο σου. Θέλει μονάχα να είσαι πιστός στο ραντεβού σου και μην τη λησμονείς.
Όταν θα νιώθεις αδύναμος και τη γκρεμίζεις τις νύχτες σου σιγά σιγά πάνω στην απόγνωση σου, τότε εσύ να είσαι πιστός με την υπόσχεση που κάποτε έδωσες στον εαυτό σου. Να σηκώνεσαι όρθιος από τα χαμηλά που έχεις πέσει φυλακίζοντας μέσα σου και αποτυπώνοντας την ώρα που θα έρθει η ευτυχία σου να σε ανταμώσει και να σε πλημμυρίσει με το μεγαλείο της. Τότε θα είναι η δική σου στιγμή. Θα αισθάνεσαι δικαιωμένος και εκεί θα ξαναγεννηθείς.
Να μην την αθετείς και μη τη προσπερνάς γιατί η ευτυχία σου κρύβει μέσα της όλη την ομορφιά του κόσμου, σκορπίζεται μέσα στο είναι σου και εκεί λυτρώνει με το πέπλο της όλη σου τη ψυχή.
Έμαθα πως όταν τη χτίζεις σιγά σιγά και συνειδητά τότε αυτή πολλαπλασιάζεται και σου επιστρέφεται διπλάσια γιατί θα είναι καταδίκη σου, φτιαγμένη με τη δική σου αυτοθυσία και αυτογνωσία.
Μα μη την διαπραγματεύεσαι και μη τη χαρίζεις ποτέ σου σε κανέναν.
