Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Μη γυρίσεις ξανά. Κουράστηκα με τα πισωγυρίσματα σου. Κουράστηκα με τις δικαιολογίες σου.
Κουράστηκα να βρίσκομαι εδώ όποτε με θυμάσαι. Κουράστηκα να δίνω τα πάντα και να παίρνω το τίποτα.
Τίποτα δε παίρνω στην ουσία.
Τι να σε κάνω για λίγες ώρες όταν δε μπορώ να σε έχω όσες ώρες θέλω. Τι να σε κάνω όταν δε μπορώ να σε έχω ολοκληρωτικά και αποκλειστικά δικό μου. Όλο δικό μου. Όχι απομεινάρια πάθους, όχι περισσεύματα χρόνου, όχι ανύπαρκτα συναισθήματα. Τι να το κάνω έτσι. Δε το μπορώ έτσι. Δε το αντέχω. Δε το θέλω.
Μη γυρίσεις ξανά. Κουράστηκα να μένω μια ζωή στο περίμενε. Κουράστηκα να μένω μια ζωή στο “διαβάστηκε”.
Μη γυρίσεις ξανά γιατί δε θα με βρεις εκεί που με άφησες. Δε θα με βρεις όπως με άφησες. Άλλαξα, όπως άλλαξες κι εσύ. Άλλαξα, γιατί άλλαξες κι εσύ. Ο καθρέφτης σου έγινα αλλά όχι το κορόιδο σου. Όχι πια.
Το πήρα απόφαση και το τέλος αυτή τη φορά θα είναι οριστικό. Δε μου αξίζει το τίποτα ή το λίγο όταν εγώ προσφέρω το πολύ ή το υπερβολικά πολύ.
Χάθηκαν οι ισορροπίες. Χάθηκε το σημείο αναφοράς μας και της αμοιβαίας αγάπης μας, του αμοιβαίου πάθους μας. Χάθηκαν όλα κι αφού δεν απέμεινε τίποτα όρθιο άντε χάσου κι εσύ από μπροστά μου.
