Γράφει η Ευαγγελία Αλιβιζάτου
Αυτό το πράγμα που θέλουν κάτι να σου πουν και το λένε μέσα από μια φωτογραφία θεωρητικά είναι ένας τρόπος επικοινωνίας.
Ένας άλλος τρόπος είναι η ίδια η επικοινωνία.
Θες κάτι να πεις άνθρωπε μου; Δεν θέλω το like σου δίχως να εξηγήσεις.
Πες τι νιώθεις.
Πες, γράψε, εκφράσου!
Πονάς; Ναι δεν αρκούν τα έμμεσα μισόλογα.
Μπορείς να ανοίξεις την ψυχή σου να την αφήσεις να ουρλιάζει μέχρι να πονέσει κάθε τι μέσα σου;
Δεν έχετε βαρεθεί τα: και σου λέω και μου λες και δεν καταλαβαίνω και μακάρι να ήξερες;;; Όχι δεν ήξερα,όχι δεν γνωρίζω!
Χάθηκε εκείνο το face to face και μείναμε στο δάκρυ του like.
Γράψε ένα γράμμα φίλε!
Γράψε το! Νιώσε το.
Πίστεψε στις λέξεις,αυτές που έχουν μπέσα φιλότιμο συνείδηση,μην ξοδεύεις χρόνο σε φιλοσοφικές αναλύσεις.
Στην αγάπη δεν πήραμε πτυχία!
Στα συναισθήματα δεν δώσαμε εξετάσεις.
Στα εσώψυχα δεν ραφτήκαμε με σακοράφα!
Και εκείνη η παλιό ρουφιάνα η υπομονή και η κολλητή της η αντοχή σε σιχτιρίζουν.
Μπούχτισαν να κοιτούν την οθόνη δίχως αντίκρυσμα.
Τα λόγια κάνε τα πράξεις! Δώσε ότι κρατάς και φοβάσαι μην φτωχύνεις.
Κουμαντάρισε την ζωή σου χωρίς φροντιστήριο!
