Γράφει η Φλώρα Σπανού.
Μουρμούρα, γκρίνια, κατήφεια, άγχος, στεναχώρια είναι τα συναισθήματα αυτά που μας περιβάλλουν καθημερινά.
Αυτά που κατακλύζουν τον εσωτερικό μας κόσμο και μας κάνουν να αισθανόμαστε πως τίποτε δεν πάει καλά, πως τίποτε δεν μπορεί να μας βγάλει από αυτή την μονόχνοτη καθημερινότητα που ζούμε.
Κι όμως λίγη μαγεία χρειαζόμαστε.
Τη μαγεία εκείνη που θα μας κάνει να αισθανθούμε πως είμαστε άνθρωποι ζωντανοί και όχι απλά ρομποτάκια που τα κινούν οι άλλοι. Και αυτή τη μαγεία μπορούμε εμείς οι ίδιοι να την προσαρμόσουμε επάνω μας και να την αφήσουμε να μας δώσει λίγη χαρά και ξεγνοιασιά. Γιατί αν περιμένουμε να έρθει από μόνη της, τότε θα ξυπνήσουμε μια μέρα και τα μαλλιά μας θα είναι άσπρα, το πρόσωπό μας ρυτιδιασμένο και το σώμα μας ανάπηρο να ανταποκριθεί έστω και σε ένα απλό κάλεσμα του μυαλού.
Να σηκωθεί από το κρεβάτι και να βγει μέχρι τον κήπο.
Να μυρίσει τα λουλούδια να πετάξει το μπαστούνι και να αρχίσει να χοροπηδάει σαν ένα μικρό παιδί.
Σαν το παιδί εκείνο που ήταν παλιά και που τώρα θυμάται με νοσταλγία.
Πόσο θα θελε να είχε ένα μαγικό ρολόι και να γύριζε τους δείκτες του πίσω. Πόσο πολύ θα ήθελε να ξαναγινόταν εκείνο το παιδί που χάθηκε, και πήρε μαζί και τα όνειρά του.
Εκείνο το παιδί που ονειρευόταν να αγκαλιάσει όλο τον κόσμο με την αισιοδοξία και τη χαρά του.
Εκείνο το παιδί που ήθελε να απλώσει τα χέρια και να αγγίξει τον κόσμο, να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, να ζήσει, να χαρεί, να ερωτευτεί, να μεγαλώσει…
Να μεγαλώσει και να γευτεί τον κόσμο όλο..
Και τώρα τι;
Που πήγε εκείνο το παιδί που έκανε τόσα όνειρα;
Κοιτάς τον καθρέφτη και αναρωτιέσαι.
Πού έγινε το λάθος; Τι πήγε στραβά;
Οι περισσότεροι από εμάς αν όχι όλοι, κάθε πρωί ξυπνάμε, πάμε δουλειά, γυρίζουμε σπίτι, κάνουμε δουλειές , οι οποίες δεν τελειώνουν ποτέ, και μετά τί; Πέφτουμε ξεροί για ύπνο για να συνεχίσουμε και την επόμενη μέρα με τον ίδιο σταθερό ρυθμό.
Δουλειά, σπίτι, καθάρισμα σπιτιού, φροντίδα παιδιών, φροντίδα συζύγου, φροντιστήρια, υποχρεώσεις και ένα σωρό άλλα πράγματα που κάνουν την καθημερινότητά μας ίδια. Άτονη, άχρωμη, μουντή, γκρίζα.
Σαν ένας ζωγράφος που βάφει συνεχώς τον πίνακα του με το ίδιο χρώμα. Το γκρίζο. Λες και δεν υπάρχουν άλλα χρώματα στην παλέτα του, λες και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του και να παίξει με αυτά, να συνδυάσει, να δημιουργήσει. Να φτιάξει έναν πίνακα όμορφο, γεμάτο ζωντάνια, αισιοδοξία και ελπίδα.!
Και τώρα αναρωτιέσαι τι θα μπορούσες να κάνεις για να χρωματίσεις τη ζωή σου;
Σκέψου τι θα μπορούσες να κάνεις για να την κάνεις πιο όμορφη; Πώς θα μπορούσες να βάλεις λίγο χρώμα σε αυτήν;
Πρώτα από όλα σκέψου το καλοκαίρι τελειώνει κι εσύ άντε να έχεις κάνει ένα με δύο μπάνια; Γιατί; Άσε τις δουλειές του σπιτιού για μία μέρα, βάλε το μαγιό, πάρε την πετσέτα σου και τράβα για την θάλασσα. Οι δουλειές πάντα θα υπάρχουν το καλοκαιράκι όμως τελειώνει!
Μετά σκέψου. Γιατί πρέπει πάλι να φας απέξω; Γιατί πρέπει πάλι να φτιάξεις μακαρόνια; Ψάξε για μία συνταγή που θα σου φτιάξει το κέφι; Που θα σε κάνει και να αισθανθείς δημιουργικός. Κι έπειτα, βγάλε το καλό το σερβίτσιο που το έχεις και κάθεται και το βγάζεις μόνο τα Χριστούγεννα και όταν έχεις καλεσμένους. Απόλαυσε το γεύμα σου στο ωραίο σου σερβίτσιο. Γιατί πρέπει να είναι μία ειδική μέρα για να το βγάλεις; Κάθε μέρα είναι σημαντική. Γι’ αυτό απόλαυσέ την όσο περισσότερο μπορείς!
Σχολάς από τη δουλειά και είσαι μες τα νεύρα. Σκέφτεσαι πως αν γυρίσεις σπίτι, θα δεις τη γυναίκα σου και θα ξεσπάσεις πάλι επάνω της. Γι’ αυτό καλύτερα είναι να την πάρεις ένα τηλέφωνο και να της πεις πως θα αργήσεις λίγο. Έπειτα, άνοιξε το ραδιόφωνο στον αγαπημένο σου σταθμό, βάλε λίγο δυνατά τη μουσική και άφησε το αμάξι να σε πάει όπου θέλει. Όταν ηρεμήσεις πήγαινε σπίτι, και όταν δεις τη γυναίκα σου , φίλησε την απαλά και πρόσφερέ της ένα λουλούδι.
Σίγουρα θα κοιτάξει να δει αν έχεις πυρετό.
Εσύ όμως πες της πως ήθελες απλά να της υπενθυμίσεις πώς είναι σημαντική για εσένα, άσχετα από αν δεν της το δείχνεις συχνά.
Θες να αλλάξεις παραστάσεις; Έχεις βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια; Έχεις μουχλιάσει μες το σπίτι; Κλείσε εισιτήρια και πήγαινε έστω μια διήμερη ή μονοήμερη εκδρομή σε ένα κοντινό νησί. Πάρε τους φίλους σου που σου λένε πως τους έχεις παραμελήσει και πηγαίνετε μαζί. Είναι μία ευκαιρία και για να βρεθείτε.
Είχες όνειρο να μάθεις μία ξένη γλώσσα ή ένα μουσικό όργανο; Ποτέ δεν είναι αργά. Στρίμωξε λίγο το πρόγραμμα σου και χώρεσε και αυτό. Ίσως να κουραστείς, όμως, θα αξίζει γιατί ανάμεσα σε αυτά που θα κάνεις και δεν θα σου αρέσουν θα υπάρχει και κάτι που θα σε γεμίζει με θετική ενέργεια.
Δεν έχεις χρήματα για να βγεις και κάθεσαι σπίτι; Βάλε τα αθλητικά σου και πήγαινε για έναν περίπατο στο πάρκο ή στην εξοχή. Πάρε έναν καφέ από το περίπτερο, κάθισε σε ένα παγκάκι και απόλαυσε τη θέα της απέραντης θάλασσας. Μείνε μόνος με τον εαυτό σου και βάλε σε τάξη τις επιθυμίες σου. Υπάρχει ακόμη χρόνος για να τις εκπληρώσεις. Το παιδί που υπάρχει μέσα σου κάποια στιγμή θα ξυπνήσει και θα θελήσει να δει όλα εκείνα που του είχες τάξει. Μην το αφήσεις να απογοητευτεί.
Η ζωή είναι εκεί και μας περιμένει.
Από μόνη της δεν μπορεί να γίνει καλύτερη.
Πρέπει να βάλουμε κι εμείς το χεράκι μας για να στρώσει.
Γιατί η μαγεία υπάρχει αρκεί να πιστέψουμε σε αυτήν και να την κυνηγήσουμε!
LoveLetters
