Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου
Ολοκληρωμένος άνθρωπος είναι αυτός που πάνω από όλα ξέρει ποιος είναι, ξέρει τι θέλει και τι δεν θέλει, ξέρει τι χρειάζεται και ποιους.
Η ολοκλήρωση δεν έρχεται από τη δουλειά σου, το σύντροφό σου, τα παιδιά σου ή οποιονδήποτε άλλο εξωτερικό παράγοντα. Έρχεται από μέσα σου, από εσένα τον ίδιο και για σένα.
Έρχεται μέσα από τις πληγές που έγλυψες, τα δάκρυα στα μάτια σου που σκούπισες, τα γόνατα που τσάκισες και μάτωσες… και συνέχισες.
Είναι η αγάπη αυτού που είσαι, η αποδοχή αυτών που δεν είσαι και το φως που πηγάζει από μέσα σου. Γιατί σε όλους μας υπάρχει, αρκεί να το ανακαλύψουμε.
Ο ολοκληρωμένος άνθρωπος έχει ανθρωπιά, καλοσύνη, κατανόηση, πρώτα για τον εαυτό του και μετά για τους άλλους. Όχι εγωιστικά μα με την απαραίτητη αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμό.
Δεν επιθυμεί να γίνει κάποιος άλλος, δε θέλει να ξεπεράσει το διπλανό του, παρά μόνο τον ίδιο του τον εαυτό. Να εξελιχθεί, να βελτιωθεί, να προχωρήσει ακόμα ένα βήμα μπροστά.
Δεν υποτιμά τους άλλους, δε τους χλευάζει, δε τους κρίνει. Δε τον ενδιαφέρει στην τελική τι κάνουν ή τι δεν κάνουν οι άλλοι. Δε τον αφορά.
Κι αν ακόμα ψάχνεις να βρεις την ολοκλήρωση σε οτιδήποτε άλλο πέρα από τη δική σου την ψυχή, το δικό σου το φως αλλά και τα δικά σου σκοτάδια, ψάχνεις σε λάθος μέρος.
Γιατί αν δε κοιτάξεις βαθιά μέσα σου, αν δεν πολεμήσεις, αν δε χορέψεις κι αν δε φιλιώσεις με τους δαίμονές σου, αν δεν αγκαλιάσεις το φως σου και δεν αγαπήσεις κάθε πτυχή αυτού που σου είσαι, ολοκλήρωση δε θα βρεις ποτέ…κι ας έχεις φαινομενικά τα πάντα.
