Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Δεν υπάρχει τέλεια σχέση. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είτε λέει ψέματα είτε βρίσκεται ακόμη στην αρχή της και τα βλέπει όλα ιδανικά.
Δεν είναι κακό να διαφωνείς με τον άνθρωπό σου. Κανείς, εξάλλου, δεν μπορεί να συμφωνεί 100% με τον άλλον. Είμαστε μια κοινωνία με πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Είναι φυσικό να μη συμπλέουμε σε όλα. Το μη φυσιολογικό είναι να λες σε όλα «ναι», γιατί αυτό δείχνει ότι δεν μπορείς να θέσεις τα όριά σου ως άνθρωπος ή ακόμη και ότι δεν έχεις δική σου άποψη και εξαρτάσαι από τη γνώμη των άλλων.
Είναι υγιές, λοιπόν, σε μια σχέση να έρθει και η στιγμή που θα διαφωνήσεις. Μέσα από τον εποικοδομητικό διάλογο και την ανταλλαγή απόψεων μπορείς να βρεις λύσεις για πάρα πολλά θέματα και ταυτόχρονα να έρθεις πιο κοντά με τον άλλον άνθρωπο. Άλλωστε, όταν δύο άνθρωποι μοιράζονται τις σκέψεις και τις απόψεις τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρουν μια καλύτερη λύση.
Εννοείται ότι η διαφωνία πρέπει να γίνεται σε λογικά πλαίσια και με όρια. Αν στη σχέση σου είστε συνέχεια στο άσπρο και στο μαύρο, τότε μάλλον δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε. Τότε ίσως είναι προτιμότερο να ακολουθήσετε χωριστούς δρόμους, για το καλό και των δύο. Όταν η διαφωνία δείχνει απλώς και μόνο αντίδραση, τότε χάνει το νόημά της. Σημασία έχει η ανταλλαγή απόψεων να οδηγήσει σε μια τρίτη και καλύτερη λύση και όχι σε έναν καβγά που θα λειτουργήσει σε βάρος της σχέσης.
Στο ερώτημα, λοιπόν, «Είναι σωστό να διαφωνούμε σε μια σχέση;», η απάντηση είναι ναι, αν γίνεται για το καλό της σχέσης. Αν γίνεται μόνο και μόνο για να βγάλει ο ένας την πικρία και τα παράπονά του στον άλλον, τότε χάνει το νόημά της.
Γιατί τελικά, δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα για να μπορούμε να είμαστε μαζί. Χρειάζεται να μπορούμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, ακόμη κι όταν έχουμε διαφορετική άποψη.
