Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Να φεύγεις! Ακούς; Να φεύγεις από τα καθημερινά, από τα γνωστά, από τα ίδια. Να φεύγεις έστω για λίγο και να το κάνεις για σένα. Να προσφέρεις στα μάτια σου νέες εικόνες και στα αυτιά σου νέους ήχους.
Έστω για λίγο.
Να απομακρύνεσαι από τα προβλήματά σου. Όχι για να λυθούν μόνα τους αλλά για να τα δεις με άλλο μάτι από μακριά και να σου φανούν πιο μικρά! Να “κατεβάζεις ρολά” για λίγο για να αλλάζει και η οπτική που βλέπεις τα πράγματα και κυρίως αυτά που σε στεναχωρούν.
Να κλέβεις στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας και να τις φυλάς σαν κάτι πολύτιμο για σένα. Να “αδειάζεις” το μυαλό σου, να ελαφρύνεις την κουρασμένη σκέψη σου. Δεν είσαι μηχανή που δουλεύει ασταμάτητα χωρίς ανεφοδιασμό.
Να φτιάχνεις μόνος σου τις συνθήκες και να βρίσκεις το κέφι που χρειάζεται για μια χαλαρή βόλτα, έναν καφέ, μια συνάντηση με όσους αγαπάς χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία και πολλή σκέψη. Να συλλέγεις στιγμές ευτυχίας και να συνθέτεις μόνος σου το ευτυχισμένο παζλ της ζωής σου.
Να φεύγεις ακούς; Έστω για λίγο.
Κι όταν επιστρέφεις όλα θα σου φαίνονται αλλιώς γιατί η ενέργειά σου θα σου επιτρέπει να τα χειριστείς αλλιώς.
