Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Με κάποια άτομα συνδέεσαι χωρίς καμιά προσπάθεια. Απλά. Με μαγικό τρόπο. Επικοινωνείς μαζί τους ακόμα και με τη σιωπή. Δεν έχεις κάνει μαζί τους ώρες συζητήσεων κι όμως συμπληρώνεις τις προφορικές τους σκέψεις.
Όταν βρίσκεστε στον ίδιο χώρο, η θετική τους αύρα σε τυλίγει και η διάθεσή σου φοράει τα καλά της. Χαίρεσαι κάθε λεπτό κοντά τους.
Δεν κάνουν δεύτερες σκέψεις πριν σου μιλήσουν, δε σε ζηλεύουν. Μόνο σε καταλαβαίνουν, σε νιώθουν, σε συμπληρώνουν σ’ αυτό που θα πεις ή θα σκεφτείς.
Έχουν αισιοδοξία στο βλέμμα τους γι’ αυτό και δεν γκρινιάζουν για τις μέρες που φεύγουν, απλά τις λογαριάζουν ως κερδισμένες και χαίρονται που τις έζησαν. Συμφωνείς μ’ αυτό.
Αφήνουν τους γύρω να λένε τα δικά τους και δεν αντιδρούν σε καθετί που τους ενοχλεί. Ξέρουν ότι η ηρεμία είναι πιο πολύτιμη κάποιες φορές από το να αποδείξεις το δίκιο σου. Εσένα σου αρέσει αυτή η άποψη γι’ αυτό και πάλι συμφωνείτε!
Με το βλέμμα μεταξύ σας αναγνωρίζετε τους κόλακες, τους φίλους, τους εχθρούς, τους χειραγωγούς. Αόρατη, λοιπόν, επικοινωνία, μαγική επαφή.
Τέτοιους ανθρώπους θέλουμε στη ζωή μας. Να μας συμπληρώνουν και να μας ηρεμούν.
Ψυχικό δέσιμο, συναισθηματικό άγγιγμα, έτσι μαγικά.
