Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου
Δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου. Δεν ήταν μια στιγμή, ένα γεγονός, ένα «μπαμ» που με άλλαξε από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν λίγο λίγο. Ήταν σαν να έκλεινε η πόρτα σιγά σιγά, μέχρι που κάποια στιγμή την κλείδωσα κιόλας.
Και ξέρεις τι είναι το χειρότερο;
Ότι κανείς δεν το πρόσεξε.
Με βλέπουν να γελάω, να κάνω αστεία, να είμαι η ψυχή της παρέας. Και κανείς δεν αναρωτιέται τι κρύβεται από πίσω. Κανείς δεν σκέφτεται ότι μπορεί να έχω κι εγώ μέρες που δεν θέλω να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι, που η ανάσα μου βαραίνει, που δεν έχω κουράγιο ούτε να στείλω ένα μήνυμα. Γιατί εγώ πάντα γελάω, έτσι; Εγώ είμαι αυτή που κρατάει τους άλλους όρθιους, άρα δεν επιτρέπεται να λυγίζω.
Κουράστηκα, ρε συ.
Κουράστηκα να δίνω και να μη μένει τίποτα για μένα.
Να απαντάω σε «τι κάνεις;» που δεν ενδιαφέρουν κανέναν.
Να προσπαθώ να κρατήσω σχέσεις που μόνο εγώ παλεύω.
Να εξηγώ πώς νιώθω και αντί να με ακούνε, να με κάνουν να νιώθω υπερβολική.
Κι εσύ ξέρεις πως πάντα ήμουν εκεί.
Για όλους. Σε όλες τις ώρες. Για όλα τα προβλήματα.
Σκυλί πιστό, που δεν περίμενε κανένα αντάλλαγμα, μόνο λίγη αλήθεια.
Αλλά δεν την πήρα ποτέ.
Γιατί, όταν ήρθε η δική μου σειρά να χρειαστώ κάποιον, βρήκα μόνο σιωπή.
Όταν έσπασα, δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να μαζέψει τα κομμάτια μου.
Όταν άρχισα να βυθίζομαι, οι περισσότεροι έκαναν πως δεν το βλέπουν.
Οπότε τι έκανα; Μαζεύτηκα.
Δεν είχα άλλη επιλογή.
Έκοψα επαφές με όσους μου έπαιρναν ενέργεια χωρίς να μου δίνουν τίποτα.
Σταμάτησα να τρέχω πίσω από ανθρώπους που δεν γύριζαν καν να κοιτάξουν αν είμαι καλά.
Κι έμαθα να κρατάω τα πάντα μέσα μου, γιατί όταν τα έλεγα, ή δεν με άκουγαν ή με έκαναν να νιώθω λάθος.
Μη με παρεξηγείς, δεν είμαι μόνο θυμωμένη. Είμαι και απογοητευμένη.
Μου λείπουν κάποιες στιγμές, κάποιες κουβέντες, κάποιες παρέες.
Αλλά μου λείπει πιο πολύ η παλιά εκδοχή του εαυτού μου, που είχε όρεξη για όλα.
Που δεν φοβόταν να δώσει, γιατί δεν ήξερε ακόμα πόσο πονάει να μη σου δίνουν τίποτα πίσω.
Θα βγω ξανά απ’ το καβούκι μου;
Δεν ξέρω.
Αλλά αν το κάνω, θα είναι για ανθρώπους που δεν θα με κάνουν να το μετανιώσω.
