Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός
Απλώνομαι πάνω στο χαρτί και ζωγραφίζω όλα εκείνα που δεν κατάφερα να πω.
Διαβάζετε πόνο, όλοι μιλάτε για τον πόνο μου.
Κανείς όμως δεν είδε την αγάπη μου, κανείς δεν είδε ότι μέσα του υπάρχει αγάπη.
Όχι εκείνη η μισή που ξέρετε την άλλη λέω την ολάκερη που σε κάνει και απορείς αλλά κανείς δεν λογαριάζει.
Η σιγουριά και η ασφάλεια βλέπεις, ίσως και οι αντοχές μου να προσπερνούν την υπομονή γαιδάρου.
Μα εγώ δεν προσπερνώ την συμπεριφορά του που απλόχερα μου χαρίζουν.
Όλα απλά μαθηματικά είναι, μαγειρεύω αριθμούς και βγάζω το αποτέλεσμα, πίσω από κάθε ίσον κρύβεται ένας χαμός, μια απώλεια.
Ποτέ δεν υπήρξε κάτι θετικό.
Έμαθα να λογαριάζω με λεπτομέρεια τους δεκαδικούς αριθμούς, δεν άφηνα τίποτα απ’ έξω και πάντα βρισκόμουν μπροστά από το αποτέλεσμα.
Ε, μην ξεχνάς εσύ λογαριάζεις.
Κάνε τις πράξεις σου και μπες στο παιχνίδι τους.
Χόρεψε στο ρυθμό τους.
Κέρασε τα ποτά τους.
Για έναν και μόνο λόγο.
Έχεις κερδίσει στο αποτέλεσμα.
Τώρα που μάζεψα το μελάνι μου.
Δικό σας ο ”Χρόνος”…
