Γράφει ο GA.NF
Kοιτάω κρυφά παλιές σου φωτογραφίες. Φωτογραφίες από τότε που δεν υπηρχα στην ζωή σου.
Οι εικόνες όμως που αντικριζω ταξιδεύουν το δικό μου μυαλό σε πολλά”αν”.
Ταξίδια σε διάφορα μέρη της γης κι εγώ, προσπαθώ να μπω μέσα τους έχοντας σκοπό να δω πιο μακριά από αυτό που δείχνουν οι εικόνες τους.
Να κλέψω τα μάτια του τύπου που σε έβγαζε φωτογραφια, να κλέψω και τα δικά σου μάτια βάζοντας μπροστά στα μάτια σου την μορφή μου.
Σε άλλες χαμογελάς, σε άλλες είσαι ανέμελη κοιτάζοντας ακόμα και το κενό.
Πόσο θα ήθελα να ήμουν εκεί…
Εκεί, σε κάθε στιγμή της ζωής σου να ήμουν αυτός που σε έκανε να χαμογελάς, αυτός που σε έκανε να μουτρωνεις, ακόμα και αυτός που σε έκανε να χάνεσαι στης σκέψης κοιτάζοντας το κενό.
Θα ήθελα να ήμουν και εκεί…
Ανάμεσα σε αγαπημένα σου πρόσωπα που είχες την ευλογία να ζήσεις όλα τα συναισθήματα μαζί τους, δεν έχει σημασία αν ήταν περισσότερες οι χαρές ή η θλίψη..
Ξέρεις, “το μαζί τα διαγράφει όλα και μπαίνει στην θέση τους η αληθινή αγάπη”;
Ναι, και εκει θα ήθελα να ήμουν, όταν σε μαλωναν, να εκλαιγες στον ώμο μου και να είμαι αυτός που θα του ελεγες τα παράπονα σου!
Ναι, και εκει που θα σε κάναν να κλαις από το γέλιο θα ήθελα να ήμουν και τα δάκρυα σου από τον ώμο μου να κυλάνε στην καρδιά μου!
Έτσι παίρνει αξία μια καρδιά όταν την γεμίζει ο άλλος από το δάκρυ του.
Συνεχίζει να ταξιδεύει ασταμάτητα το μυαλό μου, όμως, να κόλλησε σε μια φωτογραφία.
Μία φωτογραφία που έκανε το ταξίδι μου να βγει εκτός πορείας ..
Ένα αντρικό χέρι δίπλα σε ένα νεογέννητο!
Είναι η μόνη φωτογραφία που μπορώ να βλέπω και αυτά που δεν δείχνει!
Αν…
Εμεινα στο αν..
Χαμογέλασα και δάκρυσα κρυφά και από μένα!
