Γράφει η Γεώρα
Δώσε μου έναν Αύγουστο που να έχει μέσα εσένα!
Έναν Αύγουστο που κάθε μέρα θα ξυπνάω στο πλάι του κορμιού σου και από τα μεγάλα ανοιχτά παράθυρα, θα μπαίνουν οι ηλιαχτίδες χορεύοντας με τις λευκές κουρτίνες που θα ανεμίζουν.
Δώσε μου έναν Αύγουστο που να έχει μέσα, μόνο εσένα! Με μέρες που τα φιλιά μας, μα και τα κορμιά μας, θα είναι ποτισμένα από την αλμύρα της θάλασσας. Που κάθε φιλί θα είναι λαίμαργο και συνάμα τόσο απαλό. Μια αντίφαση που χαρακτηρίζει εμάς.
Θέλω έναν Αύγουστο να με καίει ο ήλιος στην παραλία και εσύ πονηρά να έρχεσαι και να παίρνεις το λάδι μαυρίσματος από δίπλα μου, να βάζεις στα χέρια σου και ύστερα να με αγγίζεις απαλά! Όμως τα χέρια σου να κολλούν στον κόμπο του μαγιό μου πίσω στην πλάτη και με πονηρή φωνή να μου λες, πως πρέπει να τον λύσεις για να μην μου χαλάσει το μαύρισμά μου, να τον λύνεις αργά, να χαμογελάς για την σκανταλιά σου και έπειτα τα χέρια σου να συνεχίζουν να κάνουν βόλτες στην ηλιοκαμένη πλάτη μου!
Θέλω τα μεσημέρια να μαγειρεύουμε μαζί και να χορεύουμε σαν ερωτευμένοι που ακόμα δεν βρήκαν το θάρρος να αγγιχθούν όμως τολμούν να χορεύουν τόσο κοντά που η αλήθεια τους δεν μπορεί να κρυφτεί!
Και κάθε βράδυ καθώς θα τρυπώνει το θαλασσινό αεράκι στο δωμάτιό μας, θέλω εσένα ολοκληρωτικά δικό μου, να με έχεις αγκαλιά! Θέλω να βρίσκομαι στο πλευρό σου, στον έρωτα που φυλάει και προσμένει το κορμί σου για εμένα και εκείνον που δεν σπατάλησα και έχω φυλαγμένο μόνο για εσένα, να σου χαρίσω! Θέλω να μπλέκονται τα δάχτυλά μας και οι ανάσες μας να συγχρονίζονται! Όλα να κυλούν πιο αργά για να σε χορτάσω. Να χορτάσω το μαζί!
Θέλω να με πειράζεις και να σε πειράζω. Να χαμογελάμε, να βγαίνουμε κάθε μέρα τον Αύγουστο ραντεβού! Και θέλω να μοιραζόμαστε το παγωτό σοκολάτα – φράουλα που θα παίρνω, κι’ας κάνω πως γκρινιάζω και πως δεν θέλω να σου δώσω, όταν πας να φας και εσύ.
Θέλω να μου δώσεις έναν Αύγουστο που να έχει εμάς μέσα! Σαν να μην υπάρχει άλλος κόσμος και καλογραμμένα πρέπει. Θέλω έναν Αύγουστο να έχει μόνο εσένα, για εμένα και το αντίστροφο! Και έπειτα αν χαθείς, αν μπορέσεις να χαθείς, θα μπορέσω να αντέξω το Χειμώνα, γιατί θα μου έχεις χαρίσει έναν ολόκληρο Αύγουστο, με τις αισθήσεις μας μεθυσμένες και ποτισμένες από του έρωτα την αλμύρα και το πάθος. Ένα καλοκαίρι, μόνο δικό μας.
Απλά πρέπει να βρεις τη δύναμη να μου χαρίσεις αυτόν τον Αύγουστο που σου ζητάω! Και ίσως, αν μείνεις να καταφέρουμε και τον Χειμώνα να μοιάζει σαν Αύγουστο. Λοιπόν, τι λες; Θα μου τον χαρίσεις; Θα μας τον χαρίσεις αυτόν τον Αύγουστο;