Γράφει η Κατερίνα Ανδριανού
Η αγάπη δεν είναι τα εύκολα. Δεν είναι τα όμορφα λόγια, οι στιγμές που όλα κυλούν αρμονικά, τα χαμόγελα που έρχονται χωρίς προσπάθεια.
Η αγάπη είναι τα δύσκολα.
Είναι εκείνες οι μέρες που η απόσταση μοιάζει πιο μεγάλη απ’ ό,τι πρέπει. Που τα βλέμματα δεν συναντιούνται εύκολα. Που η καθημερινότητα βαραίνει, οι κουβέντες γίνονται κοφτές και τα “μαζί” δοκιμάζονται.
Και τότε, εκεί, έρχεται η επιλογή.
Γιατί η αγάπη δεν είναι απλώς συναίσθημα. Είναι απόφαση.
Να μείνεις, ακόμα κι όταν είναι πιο εύκολο να φύγεις.
Να ακούσεις, ακόμα κι όταν έχεις κουραστεί να εξηγείς.
Να κρατήσεις το χέρι που σε εκνευρίζει, που σε δυσκολεύει, που κάποιες φορές νιώθεις πως δεν καταλαβαίνει.
Να διαλέξεις τον ίδιο άνθρωπο, ξανά και ξανά.
Όχι μόνο όταν είναι όμορφα. Όχι μόνο όταν είναι εύκολα.
Αλλά όταν η ζωή γίνεται δύσκολη.
Όταν όλα μέσα σου ουρλιάζουν πως είναι πιο απλό να τα παρατήσεις, να πεις “δεν μπορώ άλλο”, να φύγεις.
Γιατί εκεί φαίνεται η αγάπη. Όχι στα λόγια, όχι στις υποσχέσεις, όχι στα σχέδια για το μέλλον.
Αλλά στη στιγμή που θα μπορούσες να φύγεις, αλλά διαλέγεις να μείνεις.
Κι αν η αγάπη δεν είναι αυτό, τότε δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να είναι.
