Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Στη ζωή να μετανιώνεις μόνο για όσα δεν έκανες. Όχι για αυτά που έκανες.
Δικά σου τα λάθη. Δικά σου και τα πάθη.
Ζωή χωρίς ρίσκο γίνεται;
Όχι, βέβαια.
Μη μετανιώνεις για αυτά που έκανες κάποτε. Και ξέρεις γιατί;
Γιατί τουλάχιστον τόλμησες. Ακόμα κι αν πληγώθηκες ακόμα κι αν απέτυχες, τουλάχιστον το έζησες.
Γέμισες εμπειρίες και μαθήματα ζωής που σε έκαναν πιο δυνατό.
Μπορεί οι κινήσεις σου να ήταν υπερβολικές, όμως τότε ήταν οι επιλογές σου.
Είχες ακούσει τα θέλω σου και έκανες πράγματα για σένα. Τουλάχιστον δεν έχεις απωθημένα.
Αν μετανιώνεις για κάτι να είναι για αυτά που δεν έκανες, ενώ μπορούσες. Ενώ σου είχε δοθεί η ευκαιρία, εσύ την άφησες. Ρώτησες τον εαυτό σου γιατί τότε έμεινες απαθής;
Τώρα θα μείνεις με την απορία και τον καημό γιατί κάποτε δεν ξεπέρασες τα όριά σου. Υποχώρησες και δεν τόλμησες.
Γι’αυτό σου ξαναλέω. Καλύτερα που πήγες και ας βγήκε σε κακό.
Τουλάχιστον πήγες. Αν δεν είχες τολμήσει, δε θα ήξερες τώρα τη συνέχεια.
Μη μετανιώνεις. Αφού θες μην τα επαναλάβεις. Όμως μη μετανιώνεις.
Ακούς;
