“Μου αρέσει ο τρόπος που κρατάς τον καθρέφτη, με κολακεύει, με κάνει να αισθάνομαι όμορφα με τον εαυτό μου, γιατί στην τελική είσαι το μέσο να αντικρύσω το είδωλο μου. Σε αγαπώ για αυτό που είμαι.”
“Στράβωσε λίγο ο καθρέφτης και αυτό που αντικρίζω τώρα καθόλου δεν μου αρέσει, φωνάζω, νοιώθω φόβο, φαίνομαι ανασφαλής, άστο κάτω τον καθρέφτη ή καλυτέρα κομμάτιασε τον, δεν είσαι ικανός να τον κρατάς. Δεν σε αγαπώ πια, φύγε!”
Όταν οι υποδείξεις μας δεν είναι αρκετές, όταν ο άλλος δεν είναι και δεν κάνει αυτό που θέλουμε, σύμφωνα με τα δικά μας θέλω, σύμφωνα με τα δικά μας σκεπτικά, τότε το πρόβλημα βέβαια είναι δικό του, άλλωστε εσύ θέλεις να εξουσιάζεις στη σχέση, όποιας φύσεως και αν είναι αυτή.
Εγώ εγώ εγώ, το εγώ σου παραφουσκωμένο περιπατεί σαν περήφανη αλεπού και όποιος το πληγώνει ή σου στραβώσει τον καθρέφτη είναι ο μόνος υπαίτιος.
Εσύ εσύ εσύ, εσύ αγαπόντας λες τον εαυτό σου, πες μου γιατί σε ενοχλεί όταν στραβώνει ο καθρέφτης;
Ψάχνεις να σε αγαπήσουν, να σου γεμίσουν τα κενά, κανακεύοντας σε, χαϊδεύοντας σου τα αυτιά, ψάχνεις να γεμίζεις τις ώρες σου τριγύρω από άλλους ανθρώπους και τους γίνεσαι στενός κλοιός, στερώντας τους την ελευθερία, αρνούμενος να αποδεχτείς άλλους τρόπους σκέψεως, άλλες νοοτροπίες, άλλα δεδομένα, ως γνωστόν πάντα εσύ είσαι ο σωστός.
Ψάχνεις να σε αγαπήσουν μα πες μου λίγο, εσύ ξέρεις να αγαπάς;
Ψάχνεις να σε αγαπήσουν για να νοιώθεις αποδεκτός γιατί εσύ ο ίδιος δεν αποδέχτηκες ποτέ κρυμμένες πτυχές του εαυτού σου, καμουφλάρεσαι πίσω από το περίφημο εγώ σου και βαδίζεις με τουπέ λιονταριού, μα ο μόνος ήχος που βγάζεις είναι κράξιμο για όλους αυτούς που σε φέρνουν αντιμέτωπο με την μόνη σου αλήθεια, τον εαυτό σου.
Ο καθρέφτης δεν λέει ψέματα φίλε μου, ο καθρέφτης σου όποιος και αν είναι αυτός που διάλεξες να σου τον κρατά θα σου δείξει το είδωλο που του φανερώνεις. Μην το σπας τον καθρέφτη για ακόμα μια φόρα, το μόνο που θα αλλάξει είναι τα χέρια που τον κρατούν.
Αν θέλεις να σε αγαπήσουν άρχισε πρώτα από εσένα, αγαπόντας και αποδέχοντας πρώτα από όλους εσύ τον εαυτό σου, αφήνοντας τον ελεύθερο να εκφραστεί και μην τον καταπιέζεις πίσω από εγωιστικές συμπεριφορές. Αγάπησε τον ως έχει, ουδείς τέλειος και αν στα σημεία βρεις κενά, μην τρομάξεις γέμισε τα με κατανόηση, κάποιο λόγο θα έχουν και αυτά, γέμισε τα με αγάπη, χάιδεψε τα τρυφερά να επουλώσουν και να μην πονάνε πια.
Στάσου λοιπόν επάξια απέναντι στους καθρέφτες σου και νοιώσε ευγνώμων!
