Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Οι σχέσεις θα πρέπει να συμβαίνουν αμοιβαία. Σε θέλω, με θέλεις και that’s it. Δεν ξέρω σε σένα τι είχανε μάθει λάθος και τις έφτιαχνες ενώ δεν ήθελες ή ενώ δεν ένιωθες. Χρησιμοποίησες ανθρώπους για να τους μειώσεις και να τους κάνεις εξαρτημένους από σένα. Αυτό σε ικανοποιούσε. Άραγε σε έκανε να νιώθεις σημαντικός;
Σχέσεις τοξικές που έρχονται στη ζωή μας για να μας «ρίξουν» στο βυθό και να μας μάθουν κολύμπι με το δικό τους τρόπο. Μην ανεβαίνεις πολύ ψηλά όμως και δεις καθαρό αέρα γιατί τότε δύσκολα θα μπορέσουν να σε βουλιάξουν πάλι μέσα. Άλλοι έχουν τρόπο και άλλοι κάνουν κόπο. Αυτός με τον τρόπο θα σου πει «δε θα βρεις καλύτερο από μένα, είμαι ότι καλύτερο σου έχει συμβεί» ενώ αυτός με τον κόπο θα δίνει νου και σώμα άλλου.
Μη σκεφτείς πόσο χαζή ήσουν που βρέθηκες σε μια σχέση σαν αυτή! Όλοι μας αργά η γρήγορα, λίγο ή πολύ βρεθήκαμε σε κάτι ανάλογο. Σε αυτές τις καταστάσεις δεν πρέπει να ξεχνάς ποιος είσαι. Όταν αντιληφθείς την εσωτερική σου δύναμη θα καταλάβεις ότι όσο βαθιά και να σε έχει ρίξει εσύ αναπνέεις και κολυμπάς γρηγορότερα! Δεν έχεις ανάγκη από ναυαγοσώστη.
Ξέρεις τι αξίζεις, δεν πειράζει που άργησες να το αντιληφθείς, είναι η σειρά σου να πάρεις την σκυτάλη. Θυμάσαι που σου έλεγε δεν μπορείς να κανείς αυτό, δεν μπορείς να ανέβεις θέση στη δουλειά σου, δεν μπορείς να βρεις καλύτερο από μένα. Η ζωή είναι δίκη σου, κρατά την γερά και γίνε όλα αυτά που σου έλεγε ότι δεν μπορείς και κάνε το για εσένα. Γιατί το αξίζεις. Να ξέρεις μια μικρή κλειδαρότρυπα θα του δείχνει πως τα κατάφερες, πως έγινες όλα αυτά που σου έλεγε ότι δεν μπορείς!
