Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου.
Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά, ούτε και στην γεωγραφία.
Οι τετραγωνικές ρίζες μου φέρνουν πονοκέφαλο
και το Αζερμπαιτζάν το άκουσα και το έμαθα τυχαία, μετά την eurovision.
Με τους προγραμματισμούς επίσης δεν τα πηγαίνω καλά.
Μπορεί να σε στήσω 20 λεπτά με τη δικαιολογία ότι έπεσα σε κίνηση ενώ ερχόμουν με το μηχανάκι από το χωριό.
Αν θες με πιστεύεις, αν πάλι μου κρατήσεις μούτρα, θα σου κεράσω τα ποτά!
Απλά έχω πρόβλημα με τον χρόνο.
Σχεδόν ποτέ δεν φορούσα ρολόι και όταν το έκανα απέκτησα εξάνθημα που το κουβαλάω 19 χρόνια τώρα!
Επίσης δεν κάνω σχέδια, γιατί πιστεύω στην κλισέ φράση που λέει:
“Όταν κάνουμε σχέδια, ο Θεός γελάει μαζί μας”.
Επίσης δεν έχω καλή σχέση με το κινητό.
Αλλά η αλήθεια είναι ότι ως ξυπνητήρι, μια χαρά κάνει την δουλειά του!
Επίσης έχω περίεργη σχέση με τις μπύρες..
Μ’αγαπάνε, τις αγαπάω και μετά από 2 -3 αγαπάω και όλο τον κόσμο!
Τσαλακώνομαι, βγάζω φωτό με την γλώσσα έξω, βρίζω, καπνίζω, πίνω, κάποιες φορές οδηγώ στο αντίθετο ρεύμα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) μέχρι κάποια στιγμή να φάω τα μούτρα μου.
Και δεν είναι λίγες οι φορές που τα έχω φάει!
Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ένας στίχος από ένα τραγούδι που έχω λιώσει τώρα τελευταία λέει:
“Η σχέση είναι δρόμος με κομμένα φρένα, ας τρέξουμε μαζί”.
Και συμφωνώ απόλυτα!
Οι σχέσεις είναι δρόμος άγνωστος, άλλες φορές εύκολος, άλλες κακοτράχηλος,
άλλες φορές με ευθείες ατέλειωτες και άλλες με στροφές 180 μοιρών.
(Είπαμε δεν είμαι καλή στα μαθηματικά, όμως οι 180 μοίρες πρέπει να είναι πολλές!)
Αν δεν τρέξεις όμως μαζί μου, αν δεν μπεις στην στροφή με 120, αν δεν κάνεις προσπεράσεις, δεν πρόκειται να με φτάσεις ποτέ.
Δεν έχω καλά φρένα, έχω όμως καλή επιτάχυνση.
Όταν γκαζώσω, θα φύγω.
Στο χέρι σου είναι το τι θα κάνεις.
Θες να τρέξουμε μαζί;
Αν με “κερδίσεις” μπορεί και να σε αφήσω να με προσπεράσεις και απλά να σε ακολουθώ.
Προσαρμόζομαι σε κάθε σχέση, κάθε κατάσταση, αλλά δεν συμβιβάζομαι!
Οι συμβιβασμοί είναι σαν να τρέχεις σε ευθεία με 50ράκι· βαρετό!
Τι λες;
Θες να τρέξουμε μαζί;
Είπαμε δεν έχω καλά φρένα, μπορεί να φάμε και οι δυο τα μούτρα μας ή και να ανακαλύψουμε μαζί την ωραιότερη παραλία.
Εκείνη την μυστική που χρόνια τώρα ψάχνω.
Να πιούμε μαζί μια μπύρα, να μοιραστούμε το ίδιο τσιγάρο, να δω στα μάτια σου να καθρεφτίζονται τα ωραιότερα χρώματα του ουρανού..
Έτσι είμαι εγώ.
Τι λες;
Τρέχουμε;
