Γράφει η Αριάδνη
Αγκαλιά, αθόρυβη και περίτρανη ένδειξη αγάπης!
Όταν αγκαλιάζεις κάποιον είναι η ώρα που «φωνάζει» η πράξη σου αυτά που νιώθεις, χωρίς να χρειάζεται να πεις απολύτως τίποτα.
Από τις πιο αγαπημένες μου, εκείνες οι σφιχτές αγκαλιές που κολλάνε όλα τα σπασμένα μέσα σου, που ο άλλος σού δείχνει ότι θέλει να γίνεις ένα μαζί του, ένα κομμάτι του.
Έτσι θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον..
Δυστυχώς όμως, πολύ σφιχτά δεν σε αγκαλιάζουν μόνο όσοι σ’ αγαπάνε, αλλά και όσοι δεν θέλουν να σε χάσουν από εγωισμό ή γιατί φοβούνται τη μοναξιά τους.
Έτσι υπάρχουν άνθρωποι που, ενώ είναι απόντες από τη σχέση όσο σε θεωρούν δεδομένο, τρελαίνονται ακόμη και στην υποψία ότι μπορεί κάποιος άλλος να σου έχει «κλέψει» την καρδιά. Όπως βέβαια κι εκείνοι που, ενώ φεύγουν γιατί βρήκαν τον αντικαταστάτη σου, ξαναγυρίζουν αν δεν τους δέσει το γλυκό, επειδή τρέμουν στην ιδέα να μείνουν μόνοι τους.
Γι’ αυτό και κάποιες αγκαλιές, αντί να σε ηρεμούν και να σε κάνουν να χαμογελάς, σε πονάνε και σε θυμώνουν.
Σε πονάνε γιατί δεν ξέρεις τι να πιστέψεις και σε θυμώνουν γιατί δεν είναι ξεκάθαρες όπως παλιά.
Δεν ξέρω να σου πω πότε θα σταματήσεις να πονάς και να θυμώνεις. Ίσως όταν θα αποφασίσεις τι θέλεις να πιστέψεις.
Το μόνο σίγουρο είναι πως, είτε φύγεις είτε μείνεις, είτε δεχτείς την αγκαλιά είτε γυρίσεις πλάτη, μόνο ο χρόνος θα μπορέσει να σου αποδείξει αν έκανες την καλύτερη επιλογή για σένα.
