Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Κάθε «φύγε» που τους έλεγες ήταν σαν να κάρφωνες κι ένα καρφάκι στην καρδούλα τους. Κάθε φορά που τους έδιωχνες, εκείνοι εκεί, να μην φεύγουν κι ας πονάει η ψυχή τους.
Με έναν πόνο ψυχής που τον ένιωθε και το τελευταίο κύτταρο του σώματος τους. Γιατί νομίζεις πως μένουν; Επειδή δεν έχουν κάπου καλύτερα να πάνε;
Γιατί είναι αδύναμοι και δειλοί; Αν πιστεύεις κάτι τέτοιο τότε κάνεις ένα τεράστιο λάθος.
Αυτός λοιπόν που διώχνεις και μένει ή καλύτερα που υπομένει, το κάνει από επιλογή. Το κάνει γιατί έχει δύναμη ψυχής. Το κάνει γιατί σε νοιάζεται και σ’ αγαπάει. Γιατί δεν φοβάται να πολεμήσει γι’ αυτά που νιώθει. Δεν φεύγει από αγάπη. Από καθαρή, αγνή, πραγματική αγάπη.
Γιατί βάζει εσένα πάνω από εκείνον.
Αναρωτήθηκες ποτέ πως νιώθει κάποιος που του φωνάζεις συνεχώς φύγε; Πόσο πόνο κρύβει στην καρδιά του; Πόσο πληγωμένος είναι; Τι μπορεί να κρύβει πίσω από ένα ψεύτικο, θεατρικό χαμόγελο; Ποιος νομίζεις πως θα άντεχε έναν τέτοιο πόνο;
Μονάχα κάποιος που αγαπάει πραγματικά, αληθινά. Κάποιος που το μόνο που θέλει είναι να δώσει και όχι να πάρει. Σκέψου λιγάκι, εάν ήθελε να πάρει θα έμενε να βλέπει πως εσύ τον διώχνεις συνεχώς; Να σου δώσω ένα ρεαλιστικό παράδειγμα του πόνου και της θυσίας αυτού του ανθρώπου;
Φαντάσου κάποιος να σε σημαδεύει με ένα όπλο, κατευθείαν στην καρδιά και την ώρα που πατάει την σκανδάλη κάποιος να μπαίνει μπροστά σου για να σε σώσει.
Να γίνεται ασπίδα, ανάμεσα σε εσένα και στην σφαίρα που θα σε σκότωνε.
Γιατί το έκανε; Γιατί ήταν αδύναμος; Γιατί ήταν δειλός; Όχι, επειδή είχε απίστευτη δύναμη ψυχής. Γιατί το να προστατέψει εσένα ήταν το κύριο μέλημα του.
Τώρα κατάλαβες γιατί πρέπει να αγαπάς λίγο παραπάνω αυτούς που διώχνεις κι αυτοί μένουν; Γιατί όσες φορές κι αν τους βρει η σφαίρα στην καρδιά, όσο κι αν αιμορραγούν, όσο κι αν πονέσουν θα είναι εκεί για εσένα.
Θα είναι εκεί πάντα και μόνο για εσένα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι το παράδειγμα στο ρητό που λέει πως “πραγματικά ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δίνει αγάπη γιατί το νιώθει, δίχως να περιμένει να πάρει κάτι πίσω”.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι σπουδαίοι, μοναδικοί, θησαυροί πραγματικοί σε έναν κόσμο που κυριαρχεί ο εγωισμός και το ψέμα. Σε έναν κόσμο που το εγώ του καθενός είναι μεγαλύτερο από το εμείς, από το εσύ. Είμαι σίγουρη πως αυτή τη στιγμή ένας συγκεκριμένος άνθρωπος έχει έρθει στο μυαλό σου.
Σήκωσε το τηλέφωνο ή πήγαινε να τον συναντήσεις και πες του “σ’ αγαπώ” Χωρίς πολλά λόγια, δίχως εξηγήσεις. Αυτοί ήδη ξέρουν πως νιώθεις, απλά χρειάζονται να το ακούσουν. Χρειάζονται να το επιβεβαιώσεις.
Πες το, γιατί αυτοί οι άνθρωποι όταν πουν τέλος, αυτό θα είναι οριστικό.
