Γράφει η Σαββίνα Κούρου
Ψάξε τα βήματά σου, στον κόσμο που ξεκλειδώσαμε.
Βρες το θάρρος να μ’αγαπήσεις στο φως.
κι όλα αυτά που ήρθαν ασυγχρόνιστα στις ζωές μας, κάν’τα να μοιάζουν με την πιο καλά συντονισμένη ορχήστρα.
Βρες εσύ τον σκοπό της, κι εγώ θα σου φέρνω την μελωδία.
Βρες εσύ τον ρυθμό της κι εγώ θα σου αλλάζω τις αναπνοές.
Τώρα που το σώμα σου αντιδρά, άσε με να το κάνω να νιώσει καλύτερα.
Άσε με να θεραπεύσω τις πληγές σου.
Να σε προστατεύσω από καινούριες.
Να μην έρθουν ποτέ ξανά..
