Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη
Καμιά φορά κοιτάμε τον εαυτό μας με μάτια αλλιώτικα. Η χθεσινή ημέρα δεν είναι ίδια με τη σημερινή. Για να είσαι καλά με τον εαυτό σου, χρειάζεσαι πάνω απ’ όλα ειλικρίνεια. Να είσαι ειλικρινής, όταν κάνεις τον απολογισμό σου, να μπορείς να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη, χωρίς να φοβάσαι για το ποιον χαζεύεις αντίκρυ.
Είναι μεγάλη υπόθεση να καταφέρεις στη ζωή να λες την αλήθεια σου. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, αλλά μέσα από αλήθειες καταφέρνουμε να ερχόμαστε πιο κοντά με τους άλλους, να δενόμαστε και να συζητάμε για όσα μας ενώνουν και όσα μας χωρίζουν στο τώρα, στο αύριο και στο χτες. Θέλει μαγκιά, θέλει κότσια να είσαι “εσύ” μέσα στο πλήθος.
Αν είσαι ειλικρινής, είσαι και ευαίσθητος. Όσο και να θες να το κρύψεις, πάντα θα σε τρώει. Η ειλικρίνεια είναι ταυτόσημη με την ευαισθησία. Όταν μπορείς να μιλάς για όσα νιώθεις, έρχεσαι ένα βήμα μπροστά: χαίρεσαι με την επιτυχία του άλλου και λυπάσαι με τη θλίψη του. Οι πιο μεγάλες προκλήσεις της μέρας γίνονται δικές σου και ο άλλος εκτιμά την κρίση σου, γιατί πάνω από όλα πηγάζει απ’ την καρδιά σου.
Πολλές φορές μπερδεύουμε την ειλικρίνεια με την ειρωνεία. Υπάρχει όμως τεράστια απόσταση μεταξύ τους. Η ειρωνεία είναι η άμυνά μας, ο τρόπος να αποφύγουμε να κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια. Αντίθετα, η ειλικρίνεια είναι η δύναμη της ορμητικότητας, είναι μια εσωτερική μας ανάγκη να επικοινωνήσουμε με τον κόσμο γύρω μας, που μας ενδιαφέρει και θέλουμε να έχουμε για πάντα δίπλα μας.
Και αν η αλήθεια μας πονέσει τον άλλο; Ο πόνος είναι η πρώτη αντίδραση της καρδιάς μας, είναι το παιδί που θέλει να ξεφύγει από την οδυνηρή του πραγματικότητα. Ο πόνος όμως προετοιμάζει το αύριο, είναι ο τρόπος να ξυπνήσει ο ενήλικας μέσα μας και να καταφέρει να δει τον κόσμο όπως πραγματικά είναι. Η αλήθεια στην αρχή φέρνει θλίψη, αργότερα όμως εξελίσσεται σε αγάπη και σεβασμό προς τον άλλο…
