Γράφει η Δήμητρα Διακάκη
Κάποτε μου είπαν πως η ζωή είναι γεμάτη τρικλοποδιές.
Τρικλοποδιές που δεν μπορούμε να αποφύγουμε και πέφτουμε.
Άλλες φορές χτυπάμε δυνατά και άλλες την γλιτώνουμε με μικρά τραύματα.
Άλλες φορές υπάρχει κάποιος που μας βοηθάει να σηκωθούμε και άλλες το κάνουμε μόνοι μας.
Άλλες φορές σηκωνόμαστε αμέσως και άλλες μένουμε κάτω
για καιρό… για πολύ καιρό!
Όσο και αν έχουμε πονέσει, ό,τι κι αν έχει συμβεί,
είναι δικαίωμά μας να σηκωθούμε όταν και όποτε εμείς θέλουμε!
Γιατί όταν πιάνεις πάτο σκέφτεσαι καλύτερα τι έφταιξε. Τι έκανες εσύ λάθος και τι οι άλλοι.
Αναλύεις περισσότερο τα γεγονότα και τις καταστάσεις.
Αναθεωρείς σχέσεις και ανθρώπους και ζυγίζεις τα πράγματα με καθαρότερο μυαλό.
Παίρνεις τις ανάσες που χρειάζεσαι,
αδειάζεις το μυαλό σου απ’ τα πάντα,
εστιάζεις εκεί που πραγματικά θέλεις εσύ,
και όταν νιώσεις έτοιμος, σηκώνεσαι!
Όχι γιατί πρέπει, όχι γιατί στο είπαν, όχι γιατί δεν είχες άλλη επιλογή…
Αλλά γιατί το ήθελες εσύ!
Γιατί βαρέθηκες να βλέπεις τον εαυτό σου να μένει κάτω ακίνητος.
Γιατί θέλεις να προχωρήσεις με άλλες βάσεις πια στη ζωή σου.
Γιατί στην τελική θέλεις να προχωρήσεις την ζωή σου!
Άρα λοιπόν, όσο χαμηλά κι αν νιώθεις ότι έχεις πέσει,
όσο δύσκολο κι αν πιστεύεις πως είναι να σηκωθείς,
απλά ξέχνα το!
Πάρε το χρόνο σου, ζήσε στις σκέψεις σου, πάρε τις αποφάσεις σου και σήκω!
Μην σε νοιάζει το πότε…
Απλά κάν’το!
Γιατί να θυμάσαι: επιβάλλεται να σηκωθείς, αλλά είναι δική σου επιλογή σου το πώς και το πότε!
