Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου
Απωθημένα, απραγματοποίητα και εμπόδια που βαφτίζουμε απροσπέλαστα. Λόγια, εγωισμοί κι αναβολές… Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Ένα πέρασμα κάνουμε απ’ αυτόν τον κόσμο και χρειάζεται μόλις ένα δευτερόλεπτο για να διακοπεί η πορεία μας. Ένα μόλις δευτερόλεπτο σε μια ανύποπτη στιγμή, είναι αρκετό για να χαθούν όλα.
Άλλοι το λένε απόλυτο τίποτα, άλλοι σκοτάδι, άλλοι παράδεισο και κόλαση… Το σίγουρο όμως είναι πως είτε έτσι είτε αλλιώς, η βόλτα μας σ’ αυτή τη ζωή κάποια στιγμή τελειώνει. Αργά ή γρήγορα, πάντα τελειώνει. Η ζωή με τη μορφή που την ξέρουμε όλοι, κάποια στιγμή τερματίζει.
Κακίες, νεύρα, πείσματα, δεν θα έχουν κανένα απολύτως νόημα μετά απ’ αυτό το δευτερόλεπτο και το μόνο που θα μείνει είναι μια πικρή γεύση στο στόμα αυτών που μένουν πίσω για όλα τα απωθημένα, όλα τα απραγματοποίητα, όλα τα εμπόδια που ορίσαμε ως απροσπέλαστα…
Μην ψάχνεις εκείνες τι μικρές διαφωνίες. Μην κοιτάς εκείνα τα ασήμαντα προβλήματα. Μην κρύβεσαι πίσω από ανούσια “εγώ”. Κοίτα τα μάτια μου. Άκου την καρδιά σου. Νιώσε τις αγκαλιές μας.
Το χώρια δεν είναι επιλογή μωρό μου. Το μαζί είναι ο μόνος δρόμος. Ο μόνος κι ας υπάρχουν λακκούβες κι ανηφόρες. Ο μόνος κι ας βρέχει κι ας κάνει κρύο καμιά φορά. Ο μόνος γιατί όταν μου κρατάς το χέρι, δεν φοβάμαι. Ο μόνος γιατί όταν σ’ αγκαλιάζω, ηρεμεί το βλέμμα σου.
Μικρή η ζωή μάτια μου και δεν της πρέπουν ανούσιοι εγωισμοί. Δεν ξέρω για πόσο θα είμαι εδώ, αλλά για όσο είμαι, θέλω να είμαι μαζί σου. Για όσο περπατώ, θέλω να βρίσκομαι πλάι σου. Για όσο αναπνέω, θέλω ν’ αναπνέω απ’ το φιλί σου. Ένα πέρασμα κάνουμε απ’ αυτόν τον κόσμο και θέλω να το κάνουμε μαζί…
#loveletters #justbelove #ζωησανερωτας #σχεσεις #ψυχολογία #ερωτας #γιοβανοπουλου
