Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Όταν μου θυμώνεις, να μην φεύγεις.
Να μένεις εκεί, θυμωμένος, αλλά εκεί.
Να μην μ’αφήνεις.
Όταν σου θυμώνω, μένω εκεί.
Μένω εκεί κι ας είμαι θυμωμένη.
Δεν σε αφήνω.
Σου θυμώνω θα πει νιώθω.
Μαλώνουμε, θα πει προσπαθούμε.
Σου θυμώνω, γιατί κάθε λέξη σου την μετράω παραπάνω από άλλων.
Σου θυμώνω, γιατί κάθε λέξη μου δεν είναι άλλη μια σε κάποιον από τους πολλούς.
Όταν μου θυμώνεις, να μην φεύγεις.
Να μένεις εκεί και να παλεύεις.
Να μένεις εκεί ρε βλάκα, γιατί μακριά σου φοβάμαι, ακόμα δεν το κατάλαβες;
Να μένεις εκεί, στα ανάποδά μας.
Να με κρατάς πιο σφιχτά όταν θυμώνεις.
Να με κρατάς πιο σφιχτά όταν θυμώνω.
Γιατί δεν ήμασταν ποτέ εύκολη εξίσωση.
Γιατί δεν ήμασταν ποτέ διαχειρίσιμα υλικά.
Γιατί το “διαβάστηκε” χωρίς απάντηση, δεν μας ταιριάζει.
Γιατί το “διαβάστηκε” χωρίς απάντηση, δείχνει αδιαφορία..
Μη μου γεννάς την αδιαφορία..
