Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου
Πόσες φορές έχουμε ακούσει τη φράση «χόρεψε σαν να μη σε βλέπει κανείς»; Ρομαντική, γλυκιά, με μια δόση ελευθερίας. Αλλά να σου πω την αλήθεια; Δε μου λέει και πολλά πια. Γιατί όχι απλώς να χορεύεις, αλλά να χορεύεις σαν να σε βλέπουν όλοι και να μη σε νοιάζει καθόλου;
Σε έναν κόσμο γεμάτο βλέμματα, likes, stories και συγκρίσεις, το να είσαι ο εαυτός σου – δημόσια – είναι ίσως η πιο επαναστατική πράξη. Το να χορεύεις χωρίς ντροπή, να γελάς με την καρδιά σου, να φοράς αυτό που σε εκφράζει, να μιλάς όπως νιώθεις. Όχι γιατί δεν υπάρχει κανείς να σε δει, αλλά παρά το ότι όλοι βλέπουν. Ή μάλλον, επειδή βλέπουν.
Δεν είναι πάντα εύκολο. Το ξέρω, γιατί κι εγώ είχα τις φάσεις μου. Εκείνες τις στιγμές που κρατούσα πίσω τον εαυτό μου, που δε χόρεψα επειδή “πώς θα φανεί;”, που πρόσεχα κάθε λέξη για να μην κρίνει κάποιος. Μέχρι που κατάλαβα κάτι. Οι περισσότεροι είναι πολύ απασχολημένοι με το πώς φαίνονται οι ίδιοι για να ασχοληθούν σοβαρά με σένα. Κι αυτοί που όντως σε βλέπουν; Αν σε κοιτάζουν με αγάπη, θα χαρούν με τη χαρά σου. Αν σε κοιτάζουν με αρνητισμό, δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Είναι δικό τους.
Χορός δε σημαίνει μόνο μουσική και ρυθμός. Είναι σύμβολο. Είναι το πώς ζεις. Πώς εκφράζεσαι. Πώς αφήνεσαι. Το «χορεύω» μπορεί να σημαίνει «τολμώ», «επιλέγω», «δηλώνω παρών». Να κάνεις λάθη, να ξανασηκώνεσαι, να πειραματίζεσαι, να απολαμβάνεις.
Όταν χορεύεις σαν να σε βλέπουν όλοι και δε σε νοιάζει, εκεί αρχίζει η μαγεία. Εκεί, κάτι μέσα σου ελευθερώνεται. Και αυτή η ελευθερία είναι μεταδοτική. Τη νιώθει κι ο διπλανός σου. Κι ίσως, χάρη σ’ εσένα, να τολμήσει κι εκείνος να κουνηθεί λίγο παραπάνω. Να χαμογελάσει πιο πλατιά. Να είναι λίγο πιο αληθινός.
Δε λέω να προκαλείς, ούτε να κάνεις θέατρο. Μιλάω για μια στάση ζωής που λέει: “Να ‘μαι. Όπως είμαι. Με τα φώτα ανοιχτά.” Κι αν αρέσει; Υπέροχα. Αν όχι; Δεν πειράζει. Δε χορεύω για το χειροκρότημα – χορεύω γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Οπότε, την επόμενη φορά που θα θες να εκφραστείς, να τολμήσεις, θυμήσου.
Μη χορεύεις σαν να μη σε βλέπει κανείς.
Χόρευε σαν να σε βλέπουν όλοι… και να μη σε νοιάζει.
Γιατί έτσι ζεις αληθινά.
