Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Εγώ θα το ξαναπώ! Η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός. Κι αν επιμένουν κάποιοι να σου τη θυμίζουν άσ’τους απλά να μετρούν! Ο χρόνος είναι αμείλικτος με όλους και αφήνει τα σημάδια του. Ναι. Με τα χρόνια οι ρυτίδες κάνουν την εμφάνισή τους και τα μαλλιά ασπρίζουν. Ε και τι μ’αυτό; Είναι ενδείξεις πως γέρασες;
Πως είναι ώρα να αποσυρθείς; Όχι βέβαια. Κανένας δε γερνάει όταν κάνει όνειρα και καταπιάνεται με πράγματα που τον ευχαριστούν. Μόνο το μίσος, η κακία και η μιζέρια γερνούν. Μένουμε νέοι όταν αγαπάμε. Μένουμε νέοι όταν γελάμε με τους φίλους μας και δε χάνουμε εύκολα το κουράγιο μας. Ας παρατηρήσουμε τα παιδιά. Τσακώνονται και αμέσως αγκαλιάζονται.
Κατεβάζουν μούτρα και παράλληλα στήνουν το επόμενο παιχνίδι τους. Ας τα μιμηθούμε και ας φροντίσουμε το “παιδί” που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Όπως λένε, το θέμα είναι τι προστάζει η καρδιά σου και όχι τι δηλώνουν τα χαρτιά σου στο ληξιαρχείο.
Γιατί να διαγράψουμε την παιδικότητά μας και γιατί να κάνουμε δεύτερες σκέψεις όταν θέλουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας; Δε χάνουμε τη σοβαρότητά μας απλά γυρνάμε πλάτη στην τοξικότητα και καλωσορίζουμε το χαμόγελο και την αισιοδοξία στη ζωή μας. Παραμένω νέος γιατί έτσι μ’αρέσει! Ακούς;
