Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη
Το τελευταίο τσιγάρο.
Με αυτό το τελευταίο τσιγάρο βάζω το τέλος.
Μέσα στα πνευμόνια μου και τα σωθικά μου δεν έχει πια άλλο χώρο.
Από δω και εμπρός δε μολύνω πια τον εαυτό μου. Όχι άλλη προσμονή, όχι άλλη ανησυχία.
Και η στεναχώρια θα φύγει και αυτή όπως σιγά σιγά θα φύγει και η στέρηση.
Όχι άλλος μαύρος καπνός στα στήθη μου, όχι άλλες δεύτερες σκέψεις.
Μια υπόσχεση βαθιά και ιερή για υγεία μακριά από τοξικά αισθήματα και συνήθειες!
Δίνω στον εαυτό μου καθαρές ανάσες, παίρνω και ρουφάω οξυγόνο αλήθειας!
Μακριά από προσδοκίες και ταραχώδη συναισθήματα . Μακριά από ελεγκτικούς και παιγνιώδεις χειρισμούς.
Όχι άλλη πίσσα, όχι άλλη νικοτίνη. Δρόμο της αυτοεξαρτησης τον λένε κάποιοι. Ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Ελευθερία να επιλέξεις την αξία σου μακριά από ότι σε μολύνει. Και αν σου φαντάζει μακρύς και σκληροτράχηλος ο δρόμος αυτός, στην πορεία μπορεί να εκπλαγείς για το πόσο σύντομα θα φτάσεις στον προορισμό σου.
Η διορία έληξε! Μαζί με το τελευταίο αυτό τσιγάρο! And this is the end of this story!
Ποτέ δεν είναι αργά για το τελευταίο τσιγάρο.
