Γράφει η Αριάδνη.
“Έρως ακίνδυνος δεν υπάρχει.. Στο κάτω-κάτω, άλλο να ταξιδεύεις με αεροπλάνο κι άλλο με μαγικό χαλί.” Τάδε έφη Χρόνης Μίσσιος και είμαι σίγουρη ότι θα συμφωνήσεις απόλυτα μαζί του!
Και μπορεί να ζήσεις σε διάφορες εκδοχές και φάσεις τον έρωτα στη ζωή σου, αλλά από τις πιο γλυκές είναι η πολλή αρχή του.
Τότε που βρίσκεται μόνο μέσα στη ψυχή και στο κεφαλάκι σου και δεν έχει ιδέα ο καλός σου.
Τότε που χαμογελάς μόνη σου όταν τον σκέφτεσαι, δηλαδή μονίμως.
Που ακούς την καρδιά σου να χτυπάει σαν τρελή όταν βρίσκεστε στον ίδιο χώρο.
Που τρέμουν τα πόδια σου όταν περνάει από μπροστά σου και τσατίζεσαι γιατί δεν μπορείς να τρέξεις από πίσω του.
Που χάνεις τα λόγια σου όταν σού μιλάει γιατί το μυαλό σου έχει πάψει να λειτουργεί άμα τη εμφανίσει του.
Που ξαγρυπνάς νύχτες ολόκληρες κάνοντας όνειρα γι’ αυτό το ‘’μαζί’’ που θέλεις τόσο απεγνωσμένα.
Κι αν είσαι πολύ τυχερή μπορεί να ακολουθήσει και η ονειρική εκδοχή του.
Γιατί χρειάζεται να συνωμοτήσει το σύμπαν για να ερωτευτούν ταυτόχρονα δύο άνθρωποι.
Να ερωτευτούν κι όχι να ενθουσιαστούν, γιατί είθισται να τα μπερδεύουμε λίγο αυτά και να διεκδικήσουν το μερίδιό τους στο όνειρο.
Γιατί ο αμοιβαίος έρωτας είναι ένα όνειρο που το ζεις με όλο σου το “είναι” και παρακαλάς να μην ξυπνήσεις ποτέ!
Να μην ξυπνήσεις ποτέ γιατί το “είμαι εδώ” του, δεν χρειάζεται να το ψάξεις, αφού σε ψάχνει συνέχεια όταν είσαι μακριά του.
Γιατί στο φωνάζουν τα μάτια του όταν βρίσκεστε, καθώς σε κοιτάζει με όλη τη γλύκα και την αγάπη που σου έχει.
Γιατί αυτά τα μάτια γαληνεύουν την ψυχούλα σου και θα μπορούσες να χαθείς μέσα τους για μέρες.
Γιατί ταιριάζεις τέλεια στην αγκαλιά του και όταν κουρνιάζεις εκεί, νιώθεις ότι είσαι σπίτι σου.
Και είναι τόσο υπέροχο το ταξίδι σας με το μαγικό χαλί που δεν σας νοιάζει τι θα γίνει αύριο. Το αύριο το αφήνετε στην ησυχία του και ζείτε το τώρα.
Και χάνεστε μέσα σε αγκαλιές και ξαγρυπνάτε παρέα τώρα πια, γι’αυτό το “μαζί” που ξεπερνάει κάθε φαντασία!
