Γράφει η Οδύσσεια
Ψάχνω έναν άνθρωπο.
Έναν άνθρωπο απλό καθημερινό.
Να μη λέει πολλά, να μην το παίζει κάποιος, αλλά να είναι κάποιος επειδή είναι ο εαυτός του.
Να είναι αληθινός και να σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους.
Ψάχνω έναν άνθρωπο εγκάρδιο, χαμογελαστό.
Εναν άνθρωπο ξεχωριστό, που να δίνει χρώμα σε ότι αγγίζει.
Έναν άνθρωπο αστείο, χαρούμενο, ζεστό.
Ψάχνω έναν άνθρωπο που να μη λέει ποτέ κακό για κανέναν.
Έναν άνθρωπο θετικό χωρίς μικρότητες.
Ψάχνω έναν άνθρωπο γενναίο, με παιδική ψυχή και μεγάλα όνειρα .
Ψάχνω έναν άνθρωπο που να μην είναι εγωιστής.
Έναν άνθρωπο που του αρέσει να μοιράζεται.
Ψάχνω έναν άνθρωπο, που να του αρέσει η ζωή και να ζει στο κόκκινο κάθε στιγμή.
Ψάχνω έναν άνθρωπο που αγαπά τη μοναξιά του και απολαμβάνει το μαζί.
Ψάχνω έναν άνθρωπο που μέσα στο σκοτάδι βλέπει φως.
Που στη καταιγίδα δε θα φύγει, αλλά θα μείνει να την περάσουμε μαζί.
Έναν άνθρωπο ψάχνω, που να αντέχει να αγαπήσει και ν´αγαπηθεί.
Που δε φοβάται μην εκτεθεί ,αλλά διασκεδάζει με τις αδυναμίες του.
Ψάχνω έναν άνθρωπο που ξέρει να ζει, που αντέχει τον πόνο, που να κάνει υπομονή.
Ψάχνω έναν άνθρωπο με αξίες ζωής.
Ψάχνω έναν άνθρωπο…
-Μα, πού να τον βρεις ;
