Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου
Οι περισσότεροι άντρες δεν έχουν καταλάβει ακόμη ποια είναι η πραγματική τους δύναμη απέναντι σε μια γυναίκα. Νομίζουν ότι είναι η εμφάνιση, το χρήμα, η αυτοπεποίθηση, το καλό σεξ, το πόσο δύσκολοι δείχνουν ή πόσες άλλες μπορούν να έχουν. Ωραία όλα αυτά για τις πρώτες εντυπώσεις. Μετά τι;
Γιατί μια γυναίκα μπορεί να εντυπωσιαστεί από πολλά. Θα δεθεί όμως με εκείνον δίπλα στον οποίο νιώθει ασφαλής. Και ασφάλεια δεν σημαίνει να την προστατεύει από τον υπόλοιπο κόσμο. Σημαίνει να μη χρειάζεται να προστατεύεται από τον ίδιο.
Να μπορεί να του πει τι την πείραξε χωρίς να φοβάται ότι θα την πει υπερβολική. Να διαφωνήσει χωρίς να τιμωρηθεί με εξαφάνιση. Να δείξει μια ανασφάλεια χωρίς να τη βρει μπροστά της στον επόμενο καβγά. Να ξέρει ότι το «είμαι εδώ» της Δευτέρας δεν θα γίνει «δεν ξέρω τι θέλω» την Παρασκευή.
Εκεί αλλάζει μια γυναίκα.
Δεν γίνεται πιο αδύναμη. Γίνεται πιο ανοιχτή. Κατεβάζει εκείνες τις άμυνες που κάποιοι άντρες παραπονιούνται ότι έχει, ξεχνώντας ότι συνήθως κάποιος άλλος τις έχτισε. Δίνει χωρίς να μετράει, αγγίζει χωρίς δεύτερες σκέψεις, μιλάει χωρίς να λογοκρίνεται. Και ναι, μπορεί να κάνει πολλά για έναν άντρα που της προσφέρει αυτή την ηρεμία.
Όχι τα πάντα.
Γιατί η αγάπη δεν απαιτεί αυτοκατάργηση και η ασφάλεια δεν αγοράζει υποταγή.
Αλλά θα σταθεί δίπλα του όταν τα πράγματα γίνουν δύσκολα. Θα τον φροντίσει. Θα τον επιθυμήσει. Θα τον αφήσει να γνωρίσει πλευρές της που δεν κυκλοφορούν ελεύθερες στον κόσμο.
Κι αυτό είναι που αρκετοί δεν καταλαβαίνουν.
Μια γυναίκα δεν θυμάται μόνο πώς την άγγιξες.
Θυμάται πώς ένιωθε όταν την άγγιζες.
Αν μπορούσε να χαλαρώσει ή αν έπρεπε να βρίσκεται συνεχώς σε επιφυλακή.
Γιατί στο τέλος, δεν κερδίζει εκείνος που της προκαλεί τις περισσότερες πεταλούδες.
Κερδίζει εκείνος που δεν την αναγκάζει να ζει με κόμπο στο στομάχι.
