LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
Subscribe
LoveLetters LoveLetters

Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

194K
30K
0
LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
  • LIFE

Ρε ζωή, μου χρωστάς μανταρίνια χωρίς κουκούτσια.

  • July 25, 2025
  • Σοφία Σοφιανίδου
Total
0
Shares
0
0
0

Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου

Kάποτε, παιδί ακόμα, καθόμουν σταυροπόδι στο μωσαϊκό της αυλής και ξεφλούδιζα μανταρίνια. Τα νύχια μου πορτοκαλί, τα δάχτυλα κολλώδη από χυμούς, κι η καρδιά μου καθαρή σαν το κομμάτι που έδινα στη φίλη μου. Ένα γλυκό, ένα ξινό. Άλλα χωρίς κουκούτσια. Μικρές νίκες. Τα υπόλοιπα, παγίδες. Έφτανες στην καρδιά και σου μάτωνε η αλήθεια.

Πέρασαν χρόνια. Άλλαξε το μωσαϊκό, άλλαξε κι η καρδιά μου. Αλλά το στόμα μου ακόμα ψελλίζει την ίδια φράση «Ρε ζωή, μου χρωστάς μανταρίνια χωρίς κουκούτσια».

Γιατί, ε;
Μου έταξες απλότητα κι έφερες γρίφους.
Μου ψιθύρισες αγάπες, κι ήρθανε προσωρινότητες.
Έστρωσες το τραπέζι της ζωής με χρώματα, κι εγώ έσκυψα να γευτώ, μα σχεδόν πάντα κάτι με πίκραινε στο βάθος.

Δε ζητάω τέλεια ζωή. Δε με τράβηξε ποτέ το «τέλειο». Ίσα-ίσα, εκεί βρίσκω τη μεγαλύτερη απάτη.
Αλλά να, ήθελα κάποτε να δαγκώσω κάτι και να το πιστέψω μέχρι το τέλος. Να μη φοβηθώ μήπως κρυφτεί κουκούτσι πίσω απ’ το χαμόγελο. Να μη χρειάζεται να είμαι πάντα σε επιφυλακή.

Στους έρωτες, έψαξα γλύκα. Κι αν την έβρισκα, είχε μέσα της αγκάθια.
Στις φιλίες, περίμενα μοίρασμα. Κι άλλες φορές μοιράστηκα, κι άλλες με μοιράσανε.

Και ξέρεις τι;
Είναι εξαντλητικό να πρέπει κάθε φορά να καθαρίζεις τόσο προσεκτικά. Να κρίνεις, να αναλύεις, να μαντεύεις αν αυτό το κομμάτι ζωής είναι γλυκό ή θα σου σπάσει το δόντι.

Είναι φορές που απλά θέλεις να φας το μανταρίνι όπως τότε. Σταυροπόδι. Χωρίς άμυνα. Με αφέλεια.

Αλλά εσύ, ζωή, γίνεσαι πότε-πότε σαν μανάβισσα που σε ξεγελά με το χαμόγελο.
«Πάρε τούτο, κορίτσι μου, ζουμερό, τέλειο!»
Και πας σπίτι, το ανοίγεις, κι είναι γεμάτο κουκούτσια.
Και δεν είναι το μανταρίνι που σε πονάει. Είναι η προσδοκία που είχες.

Μα δε σου κρατάω κακία. Όχι σήμερα.
Ίσως αύριο.
Σήμερα σε κοιτώ στα μάτια, και σου λέω με παράπονο  «Σήμερα ήθελα απλώς ένα μανταρίνι καθαρό.»

Ένα κομμάτι χαράς, χωρίς παρερμηνείες.
Έναν άνθρωπο που δεν παίζει.
Ένα τηλεφώνημα που δεν κρύβει σιωπές.
Ένα πρωινό χωρίς βάρος.

Ξέρω πως και τα κουκούτσια έχουν τη δουλειά τους.
Απ’ αυτά φυτρώνουν τα επόμενα.
Απ’ αυτά μαθαίνεις.
Απ’ αυτά διδάσκεσαι να ξεχωρίζεις την ουσία απ’ την εντύπωση.

Αλλά πες μου κι εσύ πόσες φορές να γίνω σοφή;
Πόσες φορές να «μάθω» απ’ τον πόνο;

Κάποιες μέρες δε θες να γίνεις καλύτερη.
Θες απλώς να είσαι καλά.

Γι’ αυτό σου λέω, όχι με θυμό, μα με γυναικεία αλήθεια  «μου χρωστάς μανταρίνια χωρίς κουκούτσια.»

Μια φορά.
Να κάτσω σταυροπόδι πάλι.
Να δαγκώσω και να μη φοβάμαι.

Views: 300
Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα
  • Σοφία Σοφιανίδου
Σοφία Σοφιανίδου
Σοφία Σοφιανίδου

Είμαι μια πολεμίστρια-ονειροπόλα, μια ψυχή με πανοπλία και χαρτομάντηλα – γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε χτυπήσει μια ευαίσθητη στιγμή (ή ένα κρεμμύδι). Αν η ζωή είναι πεδίο μάχης, πολεμάω με λέξεις, συναισθήματα και μια ακατανίκητη ανάγκη για νόημα. Ξέρω πότε να υψώνω το σπαθί μου και πότε να αφήνω τα πράγματα να κυλήσουν. Αγαπάω με πάθος, γελάω δυνατά και ναι, μπορεί να φιλοσοφώ για την αγάπη ενώ παλεύω να ανοίξω ένα βάζο μαρμελάδας. Είμαι ηρωίδα της ιστορίας μου κι αν κάτι πάει στραβά, το κάνω ατάκα και συνεχίζω!

Previous Article
  • LIFE

Σπίτι μου είναι εκεί που νιώθω ελεύθερη.

  • July 25, 2025
  • Αστέρω
View Post
Next Article
  • LOVE

Χωρίς πυξίδα, χωρίς λογική. Χωρίς όρια, χωρίς φόβο.

  • July 25, 2025
  • Κική Γ.
View Post
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ
View Post
  • LIFE
  • Writing Lab

Τα αυτονόητα είναι μια υπέροχη παρεξήγηση

  • Μαρία Αλεξίου
  • November 15, 2026
View Post
  • Featured
  • LIFE

Εκεί που κανείς δεν με χρειάζεται.

  • Ro.
  • November 15, 2026
View Post
  • LIFE

Οι μικρές χαρές της καθημερινότητας.

  • Σοφία Σοφιανίδου
  • November 15, 2026
View Post
  • LIFE

Στη σκακιέρα που σε θέλει πιόνι, να είσαι το άλογο.

  • Φύλλις Γκούστη
  • November 15, 2026
View Post
  • LIFE

Ο υπερβολικός εγωισμός στο τέλος σε αφήνει μόνο.

  • Μαρία Αρφαρά
  • November 9, 2026
Lovenmore, loveletters, ερωτας, σχεσεις, ψυχολογια
View Post
  • LIFE

Αξίζουμε ένα διάλειμμα από τη ζωή που τρέχει.

  • Φύλλις Γκούστη
  • November 8, 2026
View Post
  • #justastoryteller
  • LIFE

Μια φορά θέλει να χάσει το στοίχημα με το ένστικτό της

  • Σοφία Παπαηλιάδου
  • November 6, 2026
View Post
  • LIFE

Πειράζει πλέον. Γι’ αυτό είμαι καλύτερα.

  • Ολυμπία Γρηγοριάδου
  • November 5, 2026

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΛΙΣ ΑΝΕΒΗΚΑΝ

  • Το δικό μου κιτ επιβίωσης δεν χωράει σε σακίδιο
  • Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.
  • Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026: Δεν είναι όλες οι δυσκολίες σημάδι ότι βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο.
  • Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.
  • Μην κάνεις την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

No comments to show.

Subscribe

Εσύ μας δίνεις το email σου κι εμείς σου στέλνουμε τα νέα μας

LoveLetters
  • #justastoryteller
  • LoveStars
  • Writers
  • Web Radio
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

Input your search keywords and press Enter.

Close