Γράφει η Ηρώ Αναστασίου
Επένδυσες λάθος. Είναι γιατί το ήθελε η ψυχούλα σου. Είναι ότι δεν κατάλαβες ότι βρίσκεσαι σε ναρκοπέδιο. Και τώρα πονάς, γιατί η καρδούλα σου απ’ τις νάρκες έγινε κομμάτια.
Ίσως έπρεπε να το ζήσεις, ίσως έπρεπε για να καταλάβεις ότι δεν πρέπει να μπαίνεις σε μια σχέση όταν η προηγούμενη δεν έχει τελειώσει. Και ίσως να μην τελειώσει ποτέ. Ίσως το βάρος που κουβαλάει να μην το αντέχει ούτε κι ο ίδιος.
Αλλά ράγισε την δική σου καρδούλα που δεν έφταιγε σε τίποτα. Μάθημα είναι καρδιά μου και το πήρες το μάθημά σου. Ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να κλείνει τις πληγές του και μετά να μπαίνει σε μία σχέση. Πρέπει να συγχωρεί τον εαυτό του και τους άλλους για να αισθανθεί καλύτερα.
Συγχωρώ σημαίνει συγχωρώ τον εαυτό μου. Γιατί κανείς δεν μπορεί να μας κάνει δύο φορές το ίδιο ατόπημα αν δεν το επιτρέψουμε εμείς. Κι αν κάποιος μας κάνει το ίδιο ατόπημα πολλές φορές τόσο πιο πολύ μισούμε τον εαυτό μας για την μαλακία που μας δέρνει.
Άρα πρέπει να συγχωρήσουμε κάποια στιγμή τον εαυτό μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται ψυχανάλυση, γιατί δεν μάθανε να συγχωρούνε. Γιατί η συγχώρεση έρχεται μόνο από τους δυνατούς. Μην σε παραμυθιάζουν ότι είναι δυνατοί κάποιοι. Μπαρμπούτσαλα. Έτσι λένε στο χωριό μου.
Για να είσαι δυνατός πρέπει να μάθεις να συγχωρείς, πρέπει να μάθεις να ξεχνάς. Ειδάλλως θα πονάς και θα υποφέρεις. Και θα κάνεις και τους άλλους δίπλα σου να υποφέρουνε. Και αυτά στα λέει μια γυναίκα που έχει κάνει 15 χρόνια ψυχανάλυση.
Για να βρει τον εαυτό της, που τον είχε χάσει από τις πληγές. Κοίταξε τον εαυτό σου τώρα και μακριά από ναρκοπέδια. Ναρκοπέδια ονομάζω τις καρδιές που έχουν γίνει χίλια κομμάτια. Και κάθε κομμάτι είναι και μία νάρκη.
Αυτές για να γιατρευτούνε χρειάζονται χρόνο και κότσια. Και κότσια έχουνε μόνο όσοι μπορούνε και συγχωρούνε. Εσύ ψυχούλα μου συγχώρεσε και προχώρα. Φύγε μακριά απ’ το ναρκοπέδιο. Φύγε να σωθείς
