Γράφει η Μόνια Μακρή
Βιώνοντας μια μεγάλη δοκιμασία, συνειδητοποιείς πως μέσα στα χαλάσματα του καιρού δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο.
Όλες οι σταθερές σου ξαφνικά έγιναν χαρτοπόλεμος. Οι φίλοι οι καρδιακοί έγιναν μια ωραία ανάμνηση.
Σήκωσε μανίκια! Ήρθε η ώρα για το μεγαλύτερο ξεσκαρτάρισμα της ζωής σου!
Ποιος σου είπε πως είναι εύκολο; Ποιος σου είπε πως είναι ανώδυνο;
Έρχεσαι αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που σου ξεριζώνει την καρδιά.
Χρόνια και στιγμές που μοιραστήκατε περνάνε μπροστά σου σαν ταινία και παλεύεις με τον εαυτό σου να μην τις πετάξεις στα σκουπίδια.
Λες, ας κρατήσω τα καλά. Μα τί να τα κάνεις κι αυτά που ήταν απλώς ένα ψέμα αμπαλαρισμένο με φανταχτερό χαρτί και κορδέλες; Ένα ψέμα που κατάφερε να ταράξει την τακτοποιημένη ζωούλα σου.
Οι φίλες μου έλεγες. Από δω οι κολλητές μου! Και καμάρωνες σαν γύφτικο σκεπάρνι.
Η προέκταση του χεριού σου ήταν ένα τηλέφωνο που δεν κρατιόσουν να μοιραστείς μαζί τους ότι χαζό ή σπουδαίο συνέβαινε μέσα στη μέρα.
Και φτάνει μια μέρα που αντιλαμβάνεσαι πως ζεις σε μια πλάνη. Και αυτή η μέρα συνήθως δεν είναι μέρα γιορτής. Γιατί στις χαρές και τα πανηγύρια δε λείπει κανείς! Στα δύσκολα όμως εξαφανίζονται.
Δεν έχεις όμως τον χρόνο , ούτε το μυαλό να ξεκαθαρίσεις τί πραγματικά σου συμβαίνει. Γιατί από τη μια έχεις να αντιμετωπίσεις τη συμφορά που χτύπησε την πόρτα σου, και από την άλλη ψάχνεις γύρω σου να βρεις τα μέχρι πρότινος στηρίγματά σου. Τις μαρμαροκολόνες σου όπως έλεγες και γελούσατε. Τις άξιες κολλητές σου!
Νιώθεις αδύναμη και αισθάνεσαι πως ρίχνεσαι σε μια μάχη με αποδεκατισμένο στρατό.
Αμ δεν είναι έτσι κουκλίτσα μου! Κάνε μία γρήγορη επαναφορά στις αρχικές σου ρυθμίσεις!
Και πίστεψέ με, τώρα με καθαρό μυαλό και ανοιχτή καρδιά.. θα εκπλαγείς με αυτά που θα συνειδητοποιήσεις. Θα δεις ανθρώπους δίπλα σου που τους κρατούσες πάντα σε απόσταση, γιατί οι “θέσεις” ήταν καλυμμένες. Και όμως αυτοί οι άνθρωποι σε νοιάζονται πραγματικά. Απλά, δεν τους έδωσες ποτέ την ευκαιρία να στο αποδείξουν. Και ξέρεις γιατί; Γιατί δεν υπήρχε χώρος στο κουτό σου κεφαλάκι ούτε να δεις ούτε να αντιληφθείς τι γίνεται γύρω σου.
Δες λοιπόν πόσο ευλογημένη πρέπει να αισθάνεσαι από αυτή τη δοκιμασία που περνάς!
Δε θα μάθαινες ποτέ πως στη σκιά των.. “κολλητών” σου… ζούσαν άνθρωποι που σε αγαπούν, σε νοιάζονται και αξίζουν να είναι παρόντες με δόξα και τιμές στην πολύτιμη ζωή σου.
Κανείς λοιπόν αυτό το γενναίο ξεσκαρτάρισμα και διαγράφεις άχρηστες επαφές από το κινητό σου και από τη ζωή σου.
Κάνεις το απαιτούμενο restart έχοντας στείλει στον κάλαθο των αχρήστων ότι περιττό και τοξικό σε περιβάλλει.
Μπράβο γενναίο κορίτσι!
