Γράφει η Ευαγγελία Αλιβιζάτου
Να συγχωρείς.
Να συγχωρείς για να μπορείς να περπατάς με το κεφάλι ψηλά, να νιώθεις, να υπάρχει το καλό μέσα σου και να υπερισχύει του κακού.
Οι άνθρωποι εγκλωβίζονται στα θέλω, τα πρέπει, τον εγωισμό και τη ματαιοδοξία.
Να συγχωρείς για να σε αντέχεις, να μην σε τριβελίζει το σαράκι. Η δική σου ψυχή θέλει προστασία από τις κακές σκέψεις. Την ποτίζεις με όμορφες στιγμές, με χαμόγελα αισιοδοξίας και ελπίδας.
Μην ξύνεσαι στη γκλίτσα του τσοπάνη.
Είναι τίμια, αλλά δεν σου χαρίζει κάστανα. Απόφυγέ την.
Και να θυμάσαι… πως δεν ξεχνάς, ούτε πως δικαιώνεις εκείνον που σε πλήγωσε. Σημαίνει πως επιλέγεις να μη γίνεις σαν αυτούς…
Κράτα δίπλα σου ανθρώπους που ομορφαίνουν τις μέρες σου και απομακρύνσου ήρεμα από όσους σου μαυρίζουν την ψυχή σου.
Δεν χρειάζονται φωνές ούτε εκδίκηση.
Η σιωπή, όταν συνοδεύεται από αξιοπρέπεια, είναι πολλές φορές η πιο δυνατή απάντηση.
Γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη σπαταλάς κουβαλώντας βάρη που δεν σου ανήκουν.
Να συγχωρείς, αλλά να μη χάνεις την κρίση σου.
Να αγαπάς, μα να θυμάσαι την αξία σου. Να δίνεις, αλλά ποτέ εις βάρος της ψυχικής σου γαλήνης.
Εκεί βρίσκεται η πραγματική δύναμη.
Όχι στο να νικάς τους άλλους, αλλά στο να μη χάνεις ποτέ τον εαυτό σου.
Συνέχισε την δουλειά σου!
