Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Είμαστε μια άλλη πάστα ανθρώπων. Είμαστε αυτοί που δεν ξέρουν από τα χλιαρά και τα μέτρια. Ή γεμίζουμε το ποτήρι μας ή το αφήνουμε άδειο, τα μισογεμάτα δεν μας έκαναν ποτέ αίσθηση. Είμαστε αυτό που λένε υπερβολικοί. Αν είναι υπερβολή να αγαπάμε πολύ, να κλαίμε, να πονάμε, να δινόμαστε πολύ, τότε ναι είμαστε υπερβολικοί. Δεν μας ταιριάζει το λίγο. Το λίγο αρμόζει σε εσάς που μετράτε το συναίσθημα με το σταγονόμετρο, λες και μπορείς να μετριάσεις το οποιοδήποτε συναίσθημα. Τις εις βάθος καταστάσεις τις φοβάστε. Όλοι έχουμε πληγωθεί αλλά το να ζούμε μια ζωή με μισά συναισθήματα είναι το λιγότερο λυπηρό. Υπερβολικοί λοιπόν. Γιατί μπορούμε, γιατί τολμούμε, γιατί το συναίσθημα είναι για να το ζεις στο μέγιστο και ας σε ματώσει.
‘Εχουμε μάθει να δίνουμε τα πάντα σε ανθρώπους που δεν ξέρουν τι είναι το ολοκληρωτικό ξεγύμνωμα ψυχής. Δεν αξίζουν να δουν όλοι τη ψυχή σου γυμνή γιατί μέσα στη γύμνια της μένει απροστάτευτη, εύθραυστη. Την ψυχή σου να τη φυλάς σαν θησαυρό. Να τη δίνεις, αλλά μόνο σε αυτούς που την καθαρότητα της δεν θα στη λερώσουν. Θα τη σεβαστούν γιατί αυτό μετράει στο τέλος. Εμείς οι υπερβολικοί, μέσα στη τόση ένταση των συναισθημάτων, παρασυρόμαστε από τον χείμαρρο. Κάποτε καταλήγουμε σε θάλασσες καθαρές και γαλήνιες, κάποτε όμως καταλήγουμε και σε ποτάμια βαλτωμένα.
Εμείς που σπανίζει να κρατήσουμε κάτι για μας, εσείς το βλέπετε σαν ευκαιρία να μας ποδοπατάτε, να μη μας σέβεστε, να μας εκμεταλλεύεστε. Δεν θα σας περάσει όμως γιατί όσο δυνατά νιώθουμε άλλο τόσο ξέρουμε και τι αξίζουμε μα κυρίως τι δεν αξίζουμε. Δεν θα αφήσουμε κανένα ποταμό βαλτωμένο να μολύνει τη δική μας θάλασσα.
Εκεί που νιώθουμε πως το συναίσθημα μας που το δίνουμε απλόχερα, πάτε να το εκμεταλλευτείτε, όσο απλόχερα σας το δίνουμε, άλλο τόσο απλόχερα μπορούμε να σας το πάρουμε πίσω. Μπορεί να σε αγαπάω, να σε λατρεύω, να μην ανασάνω μακριά σου αλλά εάν δεν έχω τον σεβασμό σου, μπορώ να σε αγαπάω από μακριά γιατί άνθρωπος που δεν με σέβεται στη ζωή μου δεν έχει θέση.
Ναι σας αγαπάμε αλλά μας αγαπάμε και μας σεβόμαστε περισσότερο!
