Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Η ζωή γίνεται ομορφότερη όταν την κοιτάς με τα μάτια ενός παιδιού.
Πολλές φορές, σκεπτόμενος τη σημερινή κοινωνία, ανακαλώ στη μνήμη μου το τραγούδι των Reamonn, «Through the Eyes of a Child». Αλήθεια, δεν θα ήταν πιο όμορφος ο κόσμος αν μπορούσαμε να τον δούμε με τα μάτια ενός παιδιού;
Τι είναι αυτό που κάνει την αγάπη των παιδιών να διαφέρει; Το ότι είναι άδολη, χωρίς δεύτερες σκέψεις και χωρίς σκοπιμότητα. Στα παιδιά κυριαρχεί το συναίσθημα. Αγαπούν με όλη τους την καρδιά, απεχθάνονται το ψέμα και την υποκρισία και θέλουν να βλέπουν την όμορφη πλευρά των πραγμάτων.
Αυτά τα χαρακτηριστικά στοιχειοθετούν αυτό που ονομάζουμε «αγνότητα της παιδικής ψυχής». Μπορεί μεγαλώνοντας να ωριμάζει ο χαρακτήρας μας, αλλά αυτή η αγνή ψυχή μπορεί πολλές φορές να λειτουργήσει σαν ασπίδα απέναντι στη σκληρότητα και στον κυνισμό αυτού του κόσμου.
Όταν λέμε για έναν άνθρωπο ότι έχει παιδική ψυχή, δεν εννοούμε ότι δεν έχει ωριμάσει, αλλά ότι έχει διατηρήσει μέσα του την καλοσύνη, την αυθεντικότητα, αλλά και την ενσυναίσθηση της παιδικής του ηλικίας.
Φανταστείτε έναν κόσμο όπου θα υπήρχε αγάπη χωρίς συμφέρον, φιλία χωρίς σκοπιμότητα, καλοσύνη δίχως ανταλλάγματα, ειλικρίνεια χωρίς δεύτερες σκέψεις και χαμόγελο χωρίς προσποίηση…
Θα ήταν ένας κόσμος καλύτερος, χωρίς φίλτρα και περιττές ανοησίες. Ένας κόσμος αυθεντικός. Σαν τα παιδιά.
Τι λέτε; Πάμε να τον δημιουργήσουμε;
