Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Ξέρω αγάπες που τελείωσαν με ένα απλό αντίο, χωρίς καν να απλώσουν τα χέρια για χειραψία σε να μη γνωρίστηκαν ποτέ! Σα να μη νοιάστηκαν ο ένας για τον άλλο ούτε για κλάσματα δευτερολέπτου.
Ξέρω πολλούς με το όνομα Οδυσσέα που πάλεψαν με κύματα, με ανθρώπους και με τον ίδιο τους τον εαυτό ακόμα, αλλά δυστυχώς καμία Πηνελόπη δε τους περίμενε! Κάποιοι τις είδαν με άλλους και κάποιοι άλλοι δε τις συνάντησαν ξανά ποτέ, σα να άνοιξε ξαφνικά η γη και τις καταπιε!
Έχω γνωρίσει τους μεγαλύτερους έρωτες, τους δήθεν χαρούμενους, ευδιάθετους γεμάτους ζωντάνια και ανεμελιά που δεν είχαν τίποτα να δώσουν από μέσα τους. Λίγα ψίχουλα ερωτισμού μονάχα που είχαν
απομείνει από κάποιον φευγαλέο έρωτα που έμεινε για λίγο προσφέροντας ότι είχε από ανάγκη μη χαθεί και αυτός σαν όλους τους άλλους!
Έχω ζήσει τα μεγαλύτερα θέλω, σε χρειάζομαι, σε έχω ανάγκη στο πετσί μου, που τελικά κατέληξαν σχέσεις με ημερομηνία λήξης κρύβοντας σε όλους την αλήθεια! Τα πιο μεγάλα τους σ’ αγαπώ σκόρπισαν στο χρόνο σαν αστραπή και αυτοκτόνησαν πίσω από μισό σβησμένα μηνύματα και κλήσεις αναπάντητες ξεχασμένες σε μια άψυχη οθόνη ενός εγκαταλελειμμένου κινητού, που έχασε το χρώμα του από την αχρηστία!
Έχω δει έρωτες της προβολής, έρωτες του καλοκαιριού και του για πάντα που εν τέλει έμειναν κρυμμένοι πίσω από βράχια που τους σκέπαζε το κύμα πέφτοντας με μανία πάνω τους, σα τη λυσσασμένη σκύλλα της αρχαίας Ελλάδας που κατάτρωγε τους ναυτικούς για να μη φτάσουν ποτέ στο τόπο τους!
Έχω δει αλήθειες βουτηγμένες στο ψέμα και ανθρώπους που πουλούσαν το λίγο τους για το πολύ! Κανένας όμως από αυτούς δε τόλμησε να κοιτάξει πίσω του την ώρα που έφευγε παρά μόνο όταν το πολύ που ζητούσαν έμεινε κενό και δεν είχαν να το χαρίσουν πουθενά!
Όλες οι σχέσεις θέλουν την αξία τους τελικά! Όλες θέλουν ψυχή και σώμα ενωμένα για να μείνουν , να δέσουν και να προχωρήσουν ακόμα και κάτω από σκιές που δεν φαίνονται αλλά υπάρχουν!
Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται τις περισσότερες φορές, όπως το άλατι μοιάζει με τη ζάχαρη έτσι και αυτό που λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός!
Οι άνθρωποι έχουν τη τάση να ξεχνούν, προσπάθησε λοιπόν να μην είσαι ένας από αυτούς, αλλά από τους άλλους που θυμούνται και νοσταλγούν τις όμορφες στιγμές τις ζωής τους σα μια ταινία παλιού σινεμά που όσες φορές και να τη δεις σου αφήνει πάντα ένα γλυκό τέλος!
